γνωμικα

Γνωμικολογικον

Αποφθέγματα, Γνωμικά,  Αφορισμοί, Ρητά, Παροιμίες και άλλα
www.gnomikologikon.gr
 
 


My "other" sites:



Περιεχόμενα

Αρχαία Γνωμικά

ancient greek quotes

σελίδα 1 από 17

«προηγούμενη σελίδαεπόμενη σελίδα»
  Άνθρωπος
Πάντων χρημάτων μέτρον έστιν άνθρωπος, των μεν όντων ως έστιν, των δε ουκ όντων ως ουκ εστίν.

Πρωταγόρας, Αρχαίος Αθηναίος σοφιστής

άρεσε σε 520
Ζώον δίπουν άπτερον

Πλάτων, 427-347 π.Χ., Φιλόσοφος

(ο ορισμός του ανθρώπου κατά τον Πλάτωνα)

άρεσε σε 181
Άνθρωπος: ο αναθρών ά όπωπε.

Πλάτων, 427-347 π.Χ., Φιλόσοφος

μτφρ: Άνθρωπος: αυτός που αναλογίζεται και κρίνει όσα έχει δει.

άρεσε σε 186
Τι εστιν ό μίαν έχον φωνήν τετράπουν και δίπουν και τρίπουν γίνεται;

Το αίνιγμα της Σφίγγας

(το έλυσε ο Οιδίποδας· η απάντηση είναι φυσικά «ο άνθρωπος» σε διάφορες ηλικίες)

άρεσε σε 90
Φύσει γαρ άνθρωπος, ό βούλεται, τούτο και οίεται.

Ιούλιος Καίσαρ, 101-14 π.Χ., Ρωμαίος στρατηγός & ύπατος

μτφρ: από τη φύση του ο άνθρωπος, αυτό που θέλει, αυτό νομίζει

(υπότιτλος στην «περί του Γαλατικού πολέμου» εξιστόρησή του)

άρεσε σε 143
Πολέμιον ανθρώποις αυτοί εαυτοίς.

Ανάχαρσις, 6ος π.Χ. αιών, Σκύθης ηγεμόνας & φιλόσοφος

μτφρ: ο εχθρός του ανθρώπου είναι ο ίδιος εαυτός του

άρεσε σε 249
Άνθρωπον ζητώ.

Διογένης, 410-323 π.Χ., Κυνικός φιλόσοφος

άρεσε σε 291
Μέμνησο ότι άνθρωπος εί.

Υπενθύμιση προς τον εαυτό του που επέβαλε ο Φίλιππος Β’

άρεσε σε 78
Ως χαρίεν εστ’ άνθρωπος αν άνθρωπος ή.

Μένανδρος, 4ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής

άρεσε σε 119
Σκιάς όναρ άνθρωπος.

Πίνδαρος, 522-438 π.Χ., Αρχαίος λυρικός ποιητής

μτφρ: ο άνθρωπος είναι τ’ όνειρο μιας σκιάς.

άρεσε σε 197
Πολλά τα δεινά κουδέν ανθρώπου δεινότερον πέλει.

Σοφοκλής, 496-406 π.Χ., Αρχαίος τραγικός ‐ Αντιγόνη

άρεσε σε 110
Ουκ ένι ιατρικήν είδέναι, όστις μη οίδεν ό τι εστίν άνθρωπος.

Ιπποκράτης, 460-377 π.Χ., Πατέρας της Ιατρικής

μτφρ: είναι αδύνατο να ξέρει την ιατρική, αυτός που δεν ξέρει ακριβώς τι είναι ο άνθρωπος

άρεσε σε 212
Άπαξ άνθρωποι γεγόναμεν, δις δε ουκ έστι γενέσθαι.

Επίκουρος, 341-270 π.Χ., Αρχαίος φιλόσοφος

μτφρ: μια φορά γεννηθήκαμε άνθρωποι, δυο φορές όμως δεν είναι δυνατό να γίνουμε

άρεσε σε 179
Θνητός γεγονώς άνθρωπε, μη φρόνει μέγα.

Μένανδρος, 4ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής

μτφρ: αφού γεννήθηκες θνητός άνθρωπε, μην έχεις μεγάλες ιδέες

άρεσε σε 124
Πρώτον μεν γαρ τρία ην τα γένη τα των ανθρώπων, ουχ ώσπερ νυν δύο.

Σωκράτης, 469-399 π.Χ., Φιλόσοφος

μτφρ: στην αρχή τα γένη των ανθρώπων ήταν τρία, όχι δύο όπως τώρα

(από το «Συμπόσιον» του Πλάτωνα)

άρεσε σε 88
Άνθρωπος τελειωθείς βέλτιστον των ζώων, χωρισθέν δε νόμου και δίκης, χείριστον πάντων.

Πλάτων, 427-347 π.Χ., Φιλόσοφος

άρεσε σε 143
Του ανθρωπίνου βίου ο μεν χρόνος στιγμή, η δε ουσία ρέουσα, η δε αίσθησις αμυδρά, η δε όλου του σώματος σύγκρισις εύσηπτος, η δε ψυχή ρόμβος, η δε τύχη δυστέκμαρτον, η δε φήμη άκριτον.

Μάρκος Αυρήλιος, 121-180 μ.Χ., Ρωμαίος Αυτοκράτωρ ‐ «Τα εις εαυτόν», β’17

άρεσε σε 16
  
  Κόσμος & Σύμπαν
Κάλλιστον κόσμος, ποίημα γαρ θεού.

Θαλής ο Μιλήσιος, 643-548 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος

άρεσε σε 104
Κόσμον τονδε, τον αυτόν απάντων, ούτε τις θεών ούτε ανθρώπων εποίησεν, αλλ' ην αεί και έστιν και έστε πύρ αείζωον.

Ηράκλειτος, 544-484 π.Χ., Ίων φιλόσοφος

άρεσε σε 221
Σκηνή πας ο κόσμος εστί και παίγνιον· ή μάθε παίζειν ή φέρε τας οδύνας.

Παλλαδάς ο Αλεξανδρεύς, 4ος μ.Χ. αιών, Έλληνας ποιητής

άρεσε σε 41
Τοις εγρηγορόσιν ένα και κοινόν κόσμον είναι, των δε κοιμωμένων έκαστον εις ίδιον αποστρέφεσθαι.

Ηράκλειτος, 544-484 π.Χ., Ίων φιλόσοφος

άρεσε σε 68
  
  Καλό & Κακό
Ουδέν κακόν αμιγές καλού.

Αρχαιοελληνική παροιμία

άρεσε σε 551
Ενός κακού μύρια έπονται.

Σοφοκλής, 496-406 π.Χ., Αρχαίος τραγικός

(ή 'ενός ατόπου δοθέντος μύρια έπονται')

άρεσε σε 202
Το μεν καλόν ορώ και επιδοκιμάζω, πράττω δε το κακόν.

Οβίδιος, 43 π.Χ.-17 μ.Χ., Ρωμαίος ποιητής

(η Μήδεια…)

άρεσε σε 65
Ένδον σκάπτε, ένδον η πηγή του αγαθού και αεί αναβλύειν δυναμένη, εάν αεί σκάπτεις.

Μάρκος Αυρήλιος, 121-180 μ.Χ., Ρωμαίος Αυτοκράτωρ ‐ 'Τα εις εαυτόν' ζ’ 59

μτφρ: σκάβε μέσα σου· μέσα σου είναι η πηγή του καλού και θα αναβλύζει πάντα αν πάντα την αναζητείς

άρεσε σε 81
Άρα το όσιον ότι όσιόν εστιν, φιλείται υπό των θεών, ή ότι φιλείται όσιόν εστιν.

Πλάτων, 427-347 π.Χ., Φιλόσοφος

μτφρ: το καλό είναι καλό επειδή αρέσει στους θεούς ή αρέσει στους θεούς επειδή είναι καλό;

(η συνέχεια:«Ομολογούμεν το μέν όσιον δια τούτο φιλείσθαι, οτι όσιόν εστιν, αλλ' ου διότι φιλείται, όσιον είναι»)

άρεσε σε 42
Αγαθόν και κακόν ταυτόν.

Ηράκλειτος, 544-484 π.Χ., Ίων φιλόσοφος

άρεσε σε 172
Αισχρόν το γ’ αισχρόν, καν δοκή καν μη δοκή.

Αντισθένης, 445-360 π.Χ., Κυνικός φιλόσοφος

μτφρ: το κακό είναι κακό. κι αν φαίνεται κι αν δεν φαίνεται

άρεσε σε 96
Αρετής οικείον είναι, κακίας αλλότριον.

Κλεόβουλος ο Ρόδιος, 6ος π.Χ. αιών, Εκ των 7 σοφών της Αρχ. Ελλάδος

άρεσε σε 37
Ουδέν κακόν ραδίως απόλλυται.

μτφρ: κανένα κακό δεν φεύγει εύκολα

Αρχαιοελληνική Παροιμία

άρεσε σε 76
Μικρόν κακόν, μέγα αγαθόν.

απόδοση: από ένα μικρό κακό μπορεί να έρθει ένα μεγάλο καλό

Αρχαιοελληνική παροιμία

άρεσε σε 33
Ουκ αν γένοιτο χωρίς εσθλά και κακά, αλλ’ εστί τις σύγκρασις.

Ευριπίδης, 480-406 π.Χ., Αρχαίος τραγικός

μτφρ:δεν γίνεται χώρια να είναι και τα καλά και τα κακά, αλλά είναι κάπως ανακατεμένα

άρεσε σε 18
Κακόν κακού ου άπτεται.

μτφρ: το κακό δεν αντιμετωπίζεται με το κακό

Αρχαιοελληνική παροιμία

άρεσε σε 37
  
  Ζωή
Ο κόσμος σκηνή, ο βίος πάροδος. Ήλθες, είδες, απήλθες.

Δημόκριτος, 470-370 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος

άρεσε σε 371
Λάθε βιώσας.

Επίκουρος, 341-270 π.Χ., Αρχαίος φιλόσοφος

άρεσε σε 398
Πάς ώσπερ άρτι γεγονώς εκ του ζην απέρχεται.

Επίκουρος, 341-270 π.Χ., Αρχαίος φιλόσοφος

μτφρ: Ο καθένας φεύγει απ’ τη ζωή, σαν να ‘ρθε τώρα μόλις.

άρεσε σε 164
Μη ως μύρια μέλλων έτη ζην. Το χρεών επήρτηται. Έως ζης, έως έξεστιν, αγαθός γενού.

Μάρκος Αυρήλιος, 121-180 μ.Χ., Ρωμαίος Αυτοκράτωρ

άρεσε σε 37
Μηδένα προ του τέλους μακάριζε.

Σόλων, 630-560 π.χ., Αρχαίος Αθηναίος νομοθέτης & φιλόσοφος

(από τον Ηρόδοτο)

άρεσε σε 511
Άπας ό βίος των ανθρώπων φύσει και νόμοις διοικείται.

Αριστοτέλης, 384-322 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος

άρεσε σε 55
Ζώμεν γαρ ού ως θέλομεν, αλλ’ ως δυνάμεθα.

Μένανδρος, 4ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής

άρεσε σε 109
Άνευ των αναγκαίων αδύνατον και ζην και εύ ζην.

Αριστοτέλης, 384-322 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος

άρεσε σε 189
Ανοήμονες βιούσι ού τερπόμενοι βιούν.

Δημόκριτος, 470-370 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος

μτφρ: οι ανόητοι ζουν χωρίς να είναι ευχαριστημένοι που ζουν.

άρεσε σε 221
Τις δε βίος, τι δε τερπνόν άτερ Χρυσής Αφροδίτης;

μτφρ: τι είναι η ζωή, τι ωραίο υπάρχει εκτός από τη χρυσή Αφροδίτη [τον έρωτα];

Μίμνερμος, Αρχαίος ποιητής

άρεσε σε 21
Τον βίον μη, τω χρόνω βραχύν όντα, πράγμασιν κακοίς μακρόν ποιείν.

Θαλής ο Μιλήσιος, 643-548 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος

μτφρ: Τη ζωή [σου], μιας και είναι σύντομη, μην την κάνεις [να φαίνεται] μακριά με κακά πράγματα

άρεσε σε 86
Του βίου καθάπερ αγάλματος πάντα τα μέρη καλά είναι δει.

Σωκράτης, 469-399 π.Χ., Φιλόσοφος

άρεσε σε 77
Ο κόσμος αλλοίωσις, ο βίος υπόληψις.

Μάρκος Αυρήλιος, 121-180 μ.Χ., Ρωμαίος Αυτοκράτωρ ‐ 'Τα εις εαυτόν' δ’ 3

μτφρ: ο κόσμος είναι μια [συνεχής] αλλαγή, η ζωή είναι γέννημα της φαντασίας.

άρεσε σε 84
Άνθρωποι βίου δεόμενοι, πολλά και παντοία τεχνέονται.

Ιπποκράτης, 460-377 π.Χ., Πατέρας της Ιατρικής

απόδοση: οι άνθρωποι για να τα βγάλουν πέρα στη ζωή τους, μηχανεύονται πολλά και διάφορα

άρεσε σε 52
Μέτρον βίου το καλόν ου το του χρόνου μήκος.

Πλούταρχος, 47-120 μ.Χ., Αρχαίος Έλληνας ιστορικός

μτφρ: η αξία της ζωής μετριέται με την ωραιότητά της και όχι με το μήκος της

άρεσε σε 184
Ου το ζην περί πλείστου ποιητέον, αλλά το ευ ζην.

Πλάτων, 427-347 π.Χ., Φιλόσοφος ‐ Κριτίας

απόδοση: αυτό που αξίζει δεν είναι να ζεις για να αποκτήσεις περισσότερα αλλά να ζεις καλά

άρεσε σε 228
Πολλαί μεταβολαί γίνονται και παντοίαι τύχαι κατά τον βίον.

Αριστοτέλης, 384-322 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος

άρεσε σε 44
Βραχύς αιών.

Ευριπίδης, 480-406 π.Χ., Αρχαίος τραγικός ‐ Βάκχαι

μτφρ: η ζωή είναι σύντομη

άρεσε σε 86
Βιοί γαρ ουδείς ον προαιρείται βίον.

Μένανδρος, 4ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής

μτφρ: κανένας δεν ζει τη ζωή που διαλέγει να ζήσει

άρεσε σε 113
Τω βίω μη μάχου.

μτφρ: μην εναντιώνεσαι στη ζωή σου

Από τα Δελφικά Παραγγέλματα και το "Επτά Σοφών Υποθήκαι"

άρεσε σε 70
Τέρμα οράν βιότοιο.

Σόλων, 630-560 π.χ., Αρχαίος Αθηναίος νομοθέτης & φιλόσοφος

μτφρ: να βλέπεις πάντα (να λαμβάνεις υπόψη) το τέλος της ζωής

άρεσε σε 60
Τούτ᾽ εστί το ζην, μη σεαυτώ ζην μόνον.

Μένανδρος, 4ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής

μτφρ: αυτή είναι η ζωή, να μη ζεις μόνο για τον εαυτό σου

άρεσε σε 39
Η βιωτική τῃ παλαιστικᾑ ομοιοτέρα ήπερ τῃ ορχηστικᾑ κατά το προς τα εμπίπτοντα και ού προεγνωσμένα έτοιμος και απτώς εστάναι.

Μάρκος Αυρήλιος, 121-180 μ.Χ., Ρωμαίος Αυτοκράτωρ ‐ 'τα εις εαυτόν' ζ’ 61

μτφρ: η τέχνη της ζωής μοιάζει περισσότερο με την πάλη παρά με το χορό, με την έννοια ότι πρέπει να είσαι έτοιμος και ακλόνητος σε αυτά που συμβαίνουν απροειδοποίητα

άρεσε σε 6
  
  Θάνατος
Ανδρών επιφανών πάσα η γη τάφος.

Θουκυδίδης, 460-394 π.Χ., Αθηναίος ιστορικός

(από τον Επιτάφιο του Περικλή)

άρεσε σε 222
Εκ γαίης γαρ πάντα και εις γην πάντα τελευτά.

Ξενοφάνης, 570-480 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος

άρεσε σε 31
Ον γαρ οι Θεοί φιλούσιν, αποθνήσκει νέος.

Μένανδρος, 4ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής

άρεσε σε 46
Ψυχάριον εί, βαστάζον νεκρόν.

Επίκτητος, 50 μ.Χ.-120 μ.Χ, Στωικός φιλόσοφος

άρεσε σε 29
Νεκρός ου δάκνει.

Πλούταρχος, 47-120 μ.Χ., Αρχαίος Έλληνας ιστορικός

άρεσε σε 27
Τον τεθνηκότα μη κακολογείν.

Χίλων ο Λακεδαιμόνιος, 6ος π.Χ. αιών, Εκ των 7 σοφών της Αρχ. Ελλάδας

άρεσε σε 41
Θνητών όλβιος εις το τέλος ουδείς.

Ευριπίδης, 480-406 π.Χ., Αρχαίος τραγικός ‐ Ιφιγένεια εν Αυλίδι

μτφρ: κανένας άνθρωπος δεν είναι τυχερός στο τέλος

άρεσε σε 40
Ουδέν τον θάνατον διαφέρει του ζήν.

Θαλής ο Μιλήσιος, 643-548 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος

άρεσε σε 30
Θανάτου μόνον ουκ έστιν επανόρθωμα.

Μένανδρος, 4ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής

άρεσε σε 31
Έξω του κόσμου το αποθανόν ου πίπτει.

Μάρκος Αυρήλιος, 121-180 μ.Χ., Ρωμαίος Αυτοκράτωρ

μτφρ: ό,τι πεθαίνει δεν πέφτει έξω από τον κόσμο [δεν χάνεται]

άρεσε σε 51
Ο θάνατος τυγχάνει ων, ως εμοί δοκεί, ουδέν άλλο ή δυοίν πραγμάτοιν διάλυσις, της ψυχής και του σώματος απ' αλλήλου.

Πλάτων, 427-347 π.Χ., Φιλόσοφος

μτφρ: ο θάνατος δεν είναι τίποτε άλλο, παρά ο διαχωρισμός δύο πραγμάτων, του ενός απ' το άλλο, δηλαδή της ψυχής από το σώμα.

άρεσε σε 151
Ύπνω και θανάτω διδυμάοσιν.

Όμηρος, περ. 800-750 π.Χ., Ποιητής ‐ Ιλιάδα Π’ 673

μτφρ: ο ύπνος και ο θάνατος είναι δίδυμα αδέλφια

άρεσε σε 89
Κοινωνία γαρ ψυχή και σώματι διαλύσεως ουκ έστιν η κρείττον.

Πλάτων, 427-347 π.Χ., Φιλόσοφος

μτφρ: η ένωση της ψυχής και του σώματος [η γέννηση] δεν είναι με κανένα τρόπο καλύτερη από το χωρισμό τους [το θάνατο]

άρεσε σε 89
Τοις γαρ θανούσι μόχθος ου προσγίγνεται.

Σοφοκλής, 496-406 π.Χ., Αρχαίος τραγικός ‐ Τραχινίαι

μτφρ: για τους πεθαμένους δεν υπάρχουν βάσανα.

άρεσε σε 18
Πολλά λαλείς, άνθρωπε, χαμαί δε τίθη μετά μικρόν. Σίγα, και μελέτα ζών έτι τον θάνατον.

Παλλαδάς ο Αλεξανδρεύς, 4ος μ.Χ. αιών, Έλληνας ποιητής

μτφρ: λόγια πολλά λες, άνθρωπε, σε λίγο θα πεθάνεις. Σώπα, κι ενόσω ακόμα ζείς, τον θάνατο μελέτα

άρεσε σε 50
Πάντες τω θανάτω τηρούμεθα καί τρεφόμεσθα ως αγέλη χοίρων σφαζομένων αλόγως.

Παλλαδάς ο Αλεξανδρεύς, 4ος μ.Χ. αιών, Έλληνας ποιητής

άρεσε σε 13
Άρα μη θανόντες τώ δοκείν ζώμεν μόνον,
Έλληνες άνδρες, συμφορά πεπτωκότες
όνειρον εικάζοντες είναι τόν βίον;
ή ζώμεν ημείς, του βίου τεθνηκότος;

Παλλαδάς ο Αλεξανδρεύς, 4ος μ.Χ. αιών, Έλληνας ποιητής

μτφρ: μήπως ενώ έχουμε πεθάνει ζούμε μόνο κατά φαντασίαν,
εμείς οι Έλληνες, που έχουμε περιπέσει σε συμφορά
νομίζοντας ότι η ζωή είναι όνειρο;
ή ζούμε εμείς, και έχει αποθάνει η ζωή;

(θρηνεί για την εξαφάνιση του Ελληνισμού)

άρεσε σε 135
Θανέειν πέπρωται άπασι.

Πυθαγόρας, 580-490 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος

μτφρ: είναι γραφτό σε όλους να πεθάνουν

άρεσε σε 92
Θάνατος των ανηκέστων κακών ιατρός.

Αισχύλος, 525-456 π.Χ., Αρχαίος τραγικός ποιητής

άρεσε σε 13
Κατθανών δε πας ανήρ γη και σκιά, το μηδέν εις ουδέν ρέπει.

Ευριπίδης, 480-406 π.Χ., Αρχαίος τραγικός

(από το ΑΝΘΟΛΟΓΙΟΝ Ιωάννη Στοβαίου)

άρεσε σε 12
Ομολογείν άρα ημίν και ταύτη τους ζώντας εκ των τεθνεώτων γεγονέναι ουδέν ήττον ή τους τεθνεώτας εκ των ζώντων.

Πλάτων, 427-347 π.Χ., Φιλόσοφος ‐ Φαίδων

μτφρ: συμφωνούμε λοιπόν, ότι οι ζωντανοί από αυτούς που έχουν πεθάνει προέρχονται, όπως και αυτοί που έχουν πεθάνει από τους ζωντανούς

άρεσε σε 37
Εύκολος η εις άδου οδός· καταμύοντας γουν απιέναι.

Βίων ο Βορυσθενίτης, ~4ος αιών π.Χ., Αρχαίος κυνικός φιλόσοφος

μτφρ: εύκολος είναι ο δρόμος προς τον Άδη· πας εκεί μες κλειστά τα μάτια

άρεσε σε 83
«Ουδέν» έφη «τον θάνατον διαφέρειν του ζην». «Συ ούν,» έφη τις, «διά τι ουκ αποθνήσκεις;»
«ότι,» έφη, «ουδέν διαφέρει.»

Θαλής ο Μιλήσιος, 643-548 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος

άρεσε σε 46
Ο θάνατος ουδέν προς ημάς· το γαρ διαλυθέν αναισθητεί· το δ' αναισθητούν ουδέν προς ημάς.

Επίκουρος, 341-270 π.Χ., Αρχαίος φιλόσοφος ‐ Κύριαι Δόξα, 2

μτφρ: Ο θάνατος δεν είναι τίποτε για μας γιατί αυτό που αποσυντίθεται δεν έχει αισθήσεις και ό,τι είναι χωρίς αισθήσεις δεν είναι τίποτε για μας.

άρεσε σε 110
Κρείσσον γαρ εισάπαξ θανείν
ή τας απάσας ημέρας πάσχειν κακώς.

Αισχύλος, 525-456 π.Χ., Αρχαίος τραγικός ποιητής ‐ Προμηθεύς Δεσμώτης

άρεσε σε 5
Θάνατός εστιν οκόσα εγερθέντες ορέομεν, οκόσα δε εύδοντες ύπνος.

Ηράκλειτος, 544-484 π.Χ., Ίων φιλόσοφος

μτφρ: Θάνατος είναι όσα βλέπουμε ξύπνιοι, ενώ όσα [βλέπουμε] κοιμισμένοι [είναι] ύπνος

άρεσε σε 20
Αι ψυχαί οσμώνται καθ΄ Άιδην.

Ηράκλειτος, 544-484 π.Χ., Ίων φιλόσοφος

μτφρ: οι ψυχές στον Άδη μυρίζουν

άρεσε σε 9
Αθάνατοι θνητοί, θνητοί αθάνατοι, ζώντες τον εκείνων θάνατον, τον δε εκείνων βίον τεθνεώτες.

Ηράκλειτος, 544-484 π.Χ., Ίων φιλόσοφος

μτφρ: οι αθάνατοι είναι θνητοί, οι θνητοί είναι αθάνατοι που ζουν το θάνατο εκείνων ενώ πεθαίνουν τη ζωή εκείνων

άρεσε σε 24
Νέκυες κοπρίων εκβλητότεροι.

Ηράκλειτος, 544-484 π.Χ., Ίων φιλόσοφος

μτφρ: οι νεκροί είναι πιο άχρηστοι από την κοπριά

άρεσε σε 3
  
  Προλήψεις
Η δεισιδαιμονία δόξειεν είναι δειλία προς το δαιμόνιον.

Θεόφραστος, 372-287 π.Χ., Αρχαίος φιλόσοφος, συνεχιστής του Αριστοτέλη

άρεσε σε 10
  
  Μεταφυσική
Πάντα γαρ φύσει έχει τι θείον.

Αριστοτέλης, 384-322 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος

μτφρ: σε όλα υπάρχει εκ φύσεως κάτι το θείο

άρεσε σε 146
  
  Κενό
Αρχάς είναι των όλων ατόμους και κενόν, τα δ’ άλλα πάντα νενομίσθαι.

Δημόκριτος, 470-370 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος

μτφρ: τα άτομα και το κενό είναι η αρχή των πάντων και τα υπόλοιπα είναι κατασκευάσματα του νου

(από το Διογένη Λαέρτιο)

άρεσε σε 25
  
  Θρησκεία & Θεός
Aεί ο θεός γεωμετρεί

Πλάτων, 427-347 π.Χ., Φιλόσοφος

άρεσε σε 300
Ει θεοί εισί κακοί, ουκ εισί θεοί.

Ευριπίδης, 480-406 π.Χ., Αρχαίος τραγικός

άρεσε σε 64
Περί μεν θεών ουκ έχω ειδέναι, ούθ’ ως εισίν ουθ’ ως ουκ εισίν.

Πρωταγόρας, Αρχαίος Αθηναίος σοφιστής

μτφρ: σχετικά με τους θεούς, δεν ξέρω ούτε πώς είναι ούτε πώς δεν είναι.

άρεσε σε 75
Θεός ουδαμή ουδαμώς άδικος.

Πλάτων, 427-347 π.Χ., Φιλόσοφος

μτφρ: ο Θεός δεν είναι ποτέ καθόλου άδικος

άρεσε σε 104
Πρεσβύτατον των όντων Θεός, αγέννητον γαρ και μήτε αρχήν έχον, μήτε τελετήν.

Θαλής ο Μιλήσιος, 643-548 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος

άρεσε σε 44
Χρῲ τοις Θεοίς.

Σόλων, 630-560 π.χ., Αρχαίος Αθηναίος νομοθέτης & φιλόσοφος

μτφρ: να χρησιμοποιείς [επικαλείσαι] τους θεούς

άρεσε σε 31
Εύροις δ’ αν επί ων πόλεις ατειχίστους, αγραμμάτους, αβασιλεύτους, αοίκους, αχρημάτους, νομίσματος με δεομένας, απείρους θεάτρων και γυμναστηρίων. Ανιέρου δε πόλεως και αθέου, μη χρωμένης ευχαίς, μη δ’ όρκοις, μηδέ μαντείαις, μηδέ θυσίαις επ’ αγαθοίς, μη δ’ αποτροπαίς κακών ουδείς έστι, ουδ’ έσται γεγονώς θεατής.

Πλούταρχος, 47-120 μ.Χ., Αρχαίος Έλληνας ιστορικός

Σύντομη απόδοση: Μπορείς να βρεις πόλεις χωρίς άλλα πράγματα, αλλά όχι χωρίς θρησκεία και θεό.

άρεσε σε 38
Βέλτιστοι γιγνόμεθα προς τους θεούς βαδίζοντες.

Πυθαγόρας, 580-490 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος

άρεσε σε 110
Θεοί μεν γαρ εισίν. Εναργής γαρ αυτών εστιν η γνώσις.

Επίκουρος, 341-270 π.Χ., Αρχαίος φιλόσοφος

μτφρ: οι θεοί υπάρχουν σίγουρα, επειδή η γνώση που έχουμε γι’ αυτούς είναι εναργής

άρεσε σε 60
Θεού σέβου και πάντα πράξεις ενθέως.

Μένανδρος, 4ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής

άρεσε σε 35
Τοις θεοίς τίθει τα πάντα.

Αρχίλοχος, 725-650 π.Χ., Αρχαίος ιαμβογράφος

μτφρ: άφηνέ τα όλα στη θέληση των θεών

άρεσε σε 23
Πόρρω ηδονής και λύπης ίδρυται το θείον.

Πλάτων, 427-347 π.Χ., Φιλόσοφος

άρεσε σε 48
Το θείον και οι νόμοι, ευ μεν αγόντων, εισίν ωφέλιμοι, κακώς δε αγόντων ουδέν ωφελούσιν.

Σόλων, 630-560 π.χ., Αρχαίος Αθηναίος νομοθέτης & φιλόσοφος

άρεσε σε 48
Ου γαρ αργύρω και χρυσώ μακάριον το θείον ουδέ βρονταίς και κεραυνοίς ισχυρόν, αλλ’ επιστήμη και φρονήσει.

Πλούταρχος, 47-120 μ.Χ., Αρχαίος Έλληνας ιστορικός

άρεσε σε 24
Οψέ θεών αλέουσι μύλοι, αλέουσι δε λεπτά.

μτφρ: οι μύλοι των θεών αργούν αλλά αλέθουν λεπτά (καλά)

Αρχαιοελληνική Παροιμία

άρεσε σε 23
Κατά νόμον είναι πολλούς Θεούς, κατά δε φύσιν ένα.

Αντισθένης, 445-360 π.Χ., Κυνικός φιλόσοφος

άρεσε σε 52
Ανενδεής ο Θεός.

μτφρ: ο Θεός δεν έχει ανάγκη από (ή δεν του λείπει) τίποτα

Αρχαιοελληνική παροιμία

άρεσε σε 15
Πάντα ιδών Διός οφθαλμός και πάντα νοήσας.

Ησίοδος, 7ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής ‐ Έργα και Ημέραι, 267

άρεσε σε 8
Από Θεού άρξασθαι.

απόδοση: ας αρχίσουμε με την επίκληση του Θεού

Αρχαιοελληνκό ρητό

άρεσε σε 19
  
  Αθεΐα
Ημίν ανήκουσιν η ευγλωττία και αι τέχναι της Ελλάδος και η των Θεών αυτής λατρεία, υμέτερος δε κλήρος εστί η αμάθεια και η αγροικία και ουδέν πλέον. Αύτη εστίν η σοφία υμών.

Ιουλιανός ο Παραβάτης, 331-363 μ.Χ., Βυζαντινός Αυτοκράτορας

(λόγοι απαξίωσης του χριστιανικού κλήρου από τον Ιουλιανό)

άρεσε σε 97
Ει μοναχοί, τι τοσοίδε; τοσοίδε δε, πώς πάλι μούνοι;
ω πληθύς μοναχών ψευσαμένη μονάδα.

Παλλαδάς ο Αλεξανδρεύς, 4ος μ.Χ. αιών, Έλληνας ποιητής

μτφρ: Εάν είναι μοναχοί, τότε πώς είναι τόσο πολλοί; Αν είναι δε τόσο πολλοί, τότε πάλι πώς είναι μόνοι; Ώ πλήθος των μοναχών είστε ψεύτικη μονάδα

άρεσε σε 75
  
  Κόλαση
Ο Τάρταρος τοσούτον από γης διάστημα, όσον απ’ ουρανού γη.

Αρχαιοελληνική παροιμία

(βασισμένη σε φράση από τη Βιβλιοθήκη του ψευδο-Απολλόδωρου)

άρεσε σε 7
  

σελίδα 1 από 17

«προηγούμενη σελίδαεπόμενη σελίδα»


Συστήνουμε:

Αν σας ενδιαφέρουν τα αρχαιοπρεπή αποφθέγματα, δείτε επίσης και τα Δελφικά Παραγγέλματα, τη σελίδα με τις Αρχαίες παροιμίες, τα Λατινικά ρητά , τα Εκκλησιαστικά ρητά καθώς και τις Βυζαντινές ρήσεις.



Συστήνουμε επίσης:

Ένα ιστολόγιο με ιστορικό θέμα:    ►  Βυζαντινόν Χρονικόν

Και ένα ιστολόγιο για τα κάστρα της Ελλάδας:    ►  Καστρολόγος







Widgets με Γνωμικά για την Ιστοσελίδα σας.
Αν θέλετε να ενσωματώσετε στο blog ή στην ιστοσελίδα σας widgets με Γνωμικά που τροφοδοτούνται από τη βάση δεδομένων του Γνωμικολογικού, μπορείτε να τα βρείτε εδώ.


Τα δικά σας σχόλια


comments powered by Disqus


ancient Greece

 
Σχετικό Γνωμικό
Ό,τι είναι ο νους και η καρδιά για τον άνθρωπο, είναι και η Ελλάδα για την οικουμένη. 
Γκαίτε






Δείγμα Γνωμικών



Υποστήριξη



Αριθμοί



Τα Δημοφιλέστερα







 
Δεν απαγορεύεται η αντιγραφή του περιεχομένου της ιστοσελίδας!
To σωστό όμως είναι να αναφέρεται πάντα η πηγή.
Creative Commons License    This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License

2008-2015: Manolis Papathanassiou