γνωμικα

Γνωμικολογικον

Αποφθέγματα, Γνωμικά,  Αφορισμοί, Ρητά, Παροιμίες και άλλα
www.gnomikologikon.gr
 
 


My "other" sites:



Περιεχόμενα

Αρχαία Γνωμικά

ancient greek quotes

σελίδα 7 από 17

«προηγούμενη σελίδαεπόμενη σελίδα»
  Αδράνεια & Τεμπελιά
Αργία μήτηρ πάσης κακίας.

Σόλων, 630-560 π.χ., Αρχαίος Αθηναίος νομοθέτης & φιλόσοφος

άρεσε σε 194
Έργον δ’ ουδέν όνειδος, αεργίη δε τ’ όνειδος.

Ησίοδος, 7ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής – Έργα και Ημέραι 311

μτφρ: η δουλειά δεν είναι ντροπή και ντροπή είναι η τεμπελιά

άρεσε σε 44
Αδύνατον τον μηδέν πράττοντα πράττειν εύ.

Αριστοτέλης, 384-322 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος

άρεσε σε 89
Από μεν ησυχίης και ραθυμίης ή δειλίη αύξεται, από δε τής ταλαιπωρίης και των πόνων αι ανδρείαι.

Ιπποκράτης, 460-377 π.Χ., Πατέρας της Ιατρικής

μτφρ: από την ηρεμία και την τεμπελιά αυξάνεται η δειλία, από τις κακουχίες και τον πόνο, η ανδρεία

άρεσε σε 185
Ουδείς ών ράθυμος ευκλεής ανήρ, άλλ’ οι πόνοι τίκτουσι την ευδοξίαν.

Ευριπίδης, 480-406 π.Χ., Αρχαίος τραγικός – Αρχέλαος

μτφρ: κανείς δεν αποκτά φήμη αν είναι τεμπέλης, αλλά οι κόποι γεννούν τη δόξα

(από το ΑΝΘΟΛΟΓΙΟΝ Ιωάννη Στοβαίου)

άρεσε σε 19
Θεός τοις αργούσιν ου παρίσταται.

Σοφοκλής, 496-406 π.Χ., Αρχαίος τραγικός

μτφρ: ο θεός δεν βοηθάει αυτούς που τεμπελιάζουν

άρεσε σε 31
Απορίαν γαρ δει βοηθείν, ουκ αργίαν εφοδιάζειν.

Σόλων, 630-560 π.χ., Αρχαίος Αθηναίος νομοθέτης & φιλόσοφος

μτφρ: Πρέπει να βοηθούμε τους φτωχούς, όχι να ενισχύουμε τους αέργους.

άρεσε σε 55
Αμαθία μεν θράσος, λογισμός δε όκνον φέρει.

Θουκυδίδης, 460-394 π.Χ., Αθηναίος ιστορικός

άρεσε σε 90
Αργός μη ίσθι μηδ’ αν πλουτής

Πιττακός ο Μυτιληναίος, 650-570 π.Χ., εκ των 7 σοφών της Αρχ .Ελλάδας

μτφρ: Μην τεμπελιάζεις, ακόμα κι αν είσαι πλούσιος

άρεσε σε 26
Καθεύδων ουδείς ουδενός άξιος, ουδέν μάλλον του μη ζώντος.

Πλάτων, 427-347 π.Χ., Φιλόσοφος

μτφρ: αν κοιμάται [συνέχεια] κανείς, δεν είναι άξιος για τίποτα, όχι πιο πολύ από αυτόν που δεν υπάρχει στη ζωή

άρεσε σε 60
Διογένης τον έρωτα είπε σχολαζόντων ασχολίαν.

Διογένης, 410-323 π.Χ., Κυνικός φιλόσοφος

μτφρ: Ο Διογένης είπε ότι ο έρωτας είναι ασχολία των αργόσχολων

(από το ΑΝΘΟΛΟΓΙΟΝ Ιωάννη Στοβαίου)

άρεσε σε 96
Αμελούντα του ζην, ουκ εστιν ευσχημονείν.

Μανουήλ Χρυσολωράς, 1355-1415, Βυζαντινός λόγιος

μτφρ: όταν παραμελείς τις υποθέσεις της ζωής δεν είναι δυνατό να τα πας καλά

άρεσε σε 11
Ραθυμία τα πολλ’ ελαττούσθαι ποιεί.

Μένανδρος, 4ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής

μτφρ: η τεμπελιά κάνει να λιγοστεύουν τα πολλά

άρεσε σε 20
Απραγούντα μη ονείδιζε· επί γαρ τούτοις νέμεσις θεών κάθηται.

Πιττακός ο Μυτιληναίος, 650-570 π.Χ., εκ των 7 σοφών της Αρχ .Ελλάδας

άρεσε σε 6
Αεργοίς αιέν εορτά.

Θεόκριτος, 3ος π.Χ. αιών, Αρχαίος Έλληνας ποιητής

μτφρ: για αυτούς που δεν δουλεύουν, πάντα είναι γιορτή

άρεσε σε 12
Αργός εκλάσθη και είπεν αι ευχαί μου επληρώθησαν.

Αίσωπος, 620-560 π.Χ., Αρχαίος μυθοποιός, δούλος εκ Φρυγίας

άρεσε σε 13
Και ο κυκεών διίσταται μη κινούμενος.

Ηράκλειτος, 544-484 π.Χ., Ίων φιλόσοφος

μτφρ: ακόμα και ο χυλός κόβει όταν δεν ανακατεύεται

άρεσε σε 15
Αργοίς αιών εορτά.

μτφρ: για τους αργόσχολους πάντα είναι γιορτή

Αρχαιοελληνική παροιμία

άρεσε σε 3
  
  Πάθη & Αμαρτίες
Ελεύθερον αδύνατον είναι τον πάθεσι δουλεύοντα και υπό παθών κρατούμενον.

Πυθαγόρας, 580-490 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος

μτφρ: είναι αδύνατο να θεωρείται ελεύθερος αυτός που είναι δούλος στα πάθη του και κυριαρχείται από αυτά

άρεσε σε 248
Των παθών κρίσει και ασκήσει περιγενόμεθα.

Πλούταρχος, 47-120 μ.Χ., Αρχαίος Έλληνας ιστορικός

μτφρ: αντιμετωπίζουμε τα πάθη μας [ή αυτά που παθαίνουμε ] χάρη στη λογική μας και με την άσκηση

άρεσε σε 23
Αισχρόν δε μηδέν πράττε, μηδέ μάνθανε.

Μανουήλ Χρυσολωράς, 1355-1415, Βυζαντινός λόγιος

μτφρ: την αισχρή πράξη ούτε να την κάνεις ούτε να τη μαθαίνεις

άρεσε σε 20
Άκαιρος εύνοια ουδέν έχθρας διαφέρει.

μτφρ: η ανάρμοστη εύνοια (ή αγάπη) δεν διαφέρει από έχθρα

Αρχαιοελληνική Παροιμία

(όπως είπε και ο «Ιππόλυτος προς Φαίδραν φάσκουσαν φιλείν αυτὸν σφόδρα»)

άρεσε σε 5
Πολλοίς αρέσκει τα του βίου χείρονα.

μτφρ: σε πολλούς αρέσουν τα χειρότερα της ζωής (η αμαρτία)

Αρχαιοελληνική παροιμία

άρεσε σε 1
  
  Ελαττώματα
Υφ’ ων κρατείσθαι την ψυχήν αισχρόν, τούτων εγκράτεια άσκει πάντων: κέρδους, οργής, ηδονής, λύπης.

Ισοκράτης, 436-338 π.Χ., Αθηναίος ρήτορας

άρεσε σε 9
Ουκ έστι χώρα άνευ σκωλήκων.

Αρχαιοελληνική παροιμία

άρεσε σε 6
Ώσπερ έργον εστιν ευρείν ιχθύν άκανθα μη έχοντα, ούτω και άνθρωπον μη κεκτημένον δολερόν τι και ακανθώδες.

Αρχύτας ο Ταραντίνος, 428-347 π.Χ., Αρχαίος Πυθαγόρειος φιλόσοφος

άρεσε σε 10
Ο κρύβων την ψώραν αυτού διπλήν αυτήν ποιεί.

Αίσωπος, 620-560 π.Χ., Αρχαίος μυθοποιός, δούλος εκ Φρυγίας

άρεσε σε 8
Ωμόν, αλλ' εμόν.

Αίσωπος, 620-560 π.Χ., Αρχαίος μυθοποιός, δούλος εκ Φρυγίας

άρεσε σε 9
  
  Άγνοια
Νήπιοι, ουδέ ίσασιν όσω πλέον ήμισυ παντός.

Ησίοδος, 7ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής – Έργα και Ημέραι 40

μτφρ: οι ανόητοι δεν ξέρουν πόσο πολύ το μισό είναι περισσότερο από το όλον

άρεσε σε 18
Συν όχλω αμαθία πλείστον κακόν.

Ευριπίδης, 480-406 π.Χ., Αρχαίος τραγικός

μτφρ: αμάθεια και όχλος είναι πολύ μεγάλη συμφορά

(από το ΑΝΘΟΛΟΓΙΟΝ Ιωάννη Στοβαίου)

άρεσε σε 21
Σφαλερόν εστι τό άν μή οίδε τις ταύτα ή λέγειν ή πράττειν.

Ξενοφών, 430-355 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ιστορικός

μτφρ: είναι λάθος να λες και να κάνεις αυτά που δεν ξέρεις

άρεσε σε 18
Μετ’ αγνοίας των οικείων κακών αλυπότατος βίος.

Πλούταρχος, 47-120 μ.Χ., Αρχαίος Έλληνας ιστορικός

άρεσε σε 11
Αμαρτίης αιτίη η αμαθίη του κρέσσονος.

Δημόκριτος, 470-370 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος

μτφρ: αιτία της κακής πράξης είναι η άγνοια του καλύτερου

άρεσε σε 33
Σοφία πάντων κάλλιστον, η δε αμάθεια πάντων κάκιστον.

Πλάτων, 427-347 π.Χ., Φιλόσοφος

άρεσε σε 129
Το ουκ οίδα εις φυλακήν ου βάλλει.

Αίσωπος, 620-560 π.Χ., Αρχαίος μυθοποιός, δούλος εκ Φρυγίας

άρεσε σε 11
Κρύπτειν αμαθίην κρέσσον, ή ες το μέσον φέρειν.

Ηράκλειτος, 544-484 π.Χ., Ίων φιλόσοφος

μτφρ: καλύτερα να κρύβεις την αμάθειά σου παρά να την φανερώνεις

άρεσε σε 82
Τυφλός τα τ’ ώτα, τον τε νουν, τα τ’ όμματ’ εί.

Σοφοκλής, 496-406 π.Χ., Αρχαίος τραγικός – Οιδίπους

μτφρ: είσαι τυφλός και στα αυτιά και στο μυαλό και στα μάτια

(όλη η ποίηση και η ωραιότητα της απαγγελίας βρίσκεται στην παρήχηση του «τ»)

άρεσε σε 33
Ρώμη αμαθής πολλάκις τίκτει βλάβην.

Ευριπίδης, 480-406 π.Χ., Αρχαίος τραγικός – Τημανίδαι

μτφρ: η δύναμη χωρίς παιδεία είναι πολλές φορές βλαβερή

άρεσε σε 27
Ο γραμμάτων άπειρος ου βλέπει βλέπων.

Μένανδρος, 4ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής

άρεσε σε 9
Ουδέ τα τρία Στησιχόρου γνώναι.

μτφρ: αγνοώντας ακόμα και τα τρία του Στησιχόρου (στροφή, αντιστροφή, επωδός)

Αρχαία παροιμιακή φράση

(για αμόρφωτους και ακαλλιέργητους)

άρεσε σε 1
Περί άλα και κύαμον.

μτφρ: για αλάτι και κουκιά

Αρχαιοελληνική παροιμιακή φράση

(Για όσους προσποιούνται ότι ξέρουν κάτι χωρίς να το ξέρουν. Οι μάντεις χρησιμοποιούσαν αλάτι και κουκιά στις μαντείες.)

  
  Ματαιοδοξία
Αλαζονεία εμπόδιον σοφίας.

Βίας ο Πριηνεύς, 625-540 π.Χ., Εκ των 7 σοφών της αρχαίας Ελλάδος

άρεσε σε 54
Ζευς κολαστής των άγαν υπερφρόνων.

Ευριπίδης, 480-406 π.Χ., Αρχαίος τραγικός – Ηρακλείδαι

μτφρ: ο Ζευς είναι τιμωρός αυτών που είναι υπερβολικά υπερήφανοι

(πρόκειται για παροιμία· τη χρησιμοποιεί και ο Αισχύλος στους Πέρσες)

άρεσε σε 7
Αβρύνεται πας τις ευ πράσσων πλέον.

Αισχύλος, 525-456 π.Χ., Αρχαίος τραγικός ποιητής – Αγαμέμνων

μτφρ: το παίρνει επάνω του όποιος τα πάει καλύτερα από τους άλλους

άρεσε σε 13
Θνητός γεγονώς άνθρωπε, μη φρόνει μέγα.

Μένανδρος, 4ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής

μτφρ: αφού γεννήθηκες θνητός άνθρωπε, μην έχεις μεγάλες ιδέες

άρεσε σε 147
Κενής δε δόξης ουδέν αθλιώτερον.

Μένανδρος, 4ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής

μτφρ: δεν υπάρχει τίποτα πιο άθλιο από την κενοδοξία

άρεσε σε 29
Ο δε γε Ηράκλειτος έλεγε την οίησιν προκοπής εγκοπήν.

Ηράκλειτος, 544-484 π.Χ., Ίων φιλόσοφος

μτφρ: η έπαρση είναι εμπόδιο της προκοπής

άρεσε σε 103
Ου γαρ εά φρονέειν μέγα ο Θεός άλλον ή εαυτόν.

Ηρόδοτος, 480-420 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ιστοριογράφος

μτφρ: ο θεός δεν επιτρέπεται σε κανέναν, εκτός από τον ίδιο, να έχει μεγαλεπήβολες ιδέες

άρεσε σε 11
Τους μεν κενούς ασκούς η πνοή διίστησι, τους δ’ ανοήτους, το οίημα.

Σωκράτης, 469-399 π.Χ., Φιλόσοφος

μτφρ: τα άδιεα σακιά τα φουσκώνει ο αέρας και τους ανόητους η έπαρση

άρεσε σε 454
Ου γαρ εκπέλει φρονείν μέγα όστις δούλος εστι των πέλας.

Σοφοκλής, 496-406 π.Χ., Αρχαίος τραγικός – Αντιγόνη

απόδοση: δεν ταιριάζει να είναι πολύ ξιπασμένος όποιος είναι δούλος των άλλων.

άρεσε σε 8
Τι πρώτον εστιν έργον του φιλοσοφούντος; αποβαλείν οίησιν· αμήχανον γαρ, ά τις ειδέναι οίεται ταύτα άρξασθαι μανθάνειν.

Επίκτητος, 50 μ.Χ.-120 μ.Χ, Στωικός φιλόσοφος

μτφρ: η πρώτη δουλειά αυτού που θέλει να αποκτήσει σοφία; να αποβάλει την οίηση· γιατί δεν γίνεται να αρχίσεις να μαθαίνεις αυτά που νομίζεις ότι ξέρεις.

άρεσε σε 29
Τιμαί θεούς και ανθρώπους καταδουλούνται.

Ηράκλειτος, 544-484 π.Χ., Ίων φιλόσοφος

άρεσε σε 12
Ύβριν χρη σβεννύναι μάλλον ή πυρκαϊήν.

Ηράκλειτος, 544-484 π.Χ., Ίων φιλόσοφος

μτφρ: προτιμότερο να σβήνεις την υπεροψία παρά την πυρκαγιά

άρεσε σε 24
  
  Καυχησιολογία
Δόξα τω Θεώ, τω καταξιώσαντί με τοιούτον έργον επιτελέσαι. Νενίκηκά σε, Σολομών!

Ιουστινιανός, 527-565, Αυτοκράτορας του Βυζαντίου

(μετά την ολοκλήρωση της οικοδόμησης της Αγια-Σοφιάς, το 537)

άρεσε σε 24
Αυτεπαινέτους γαρ μισεί ο Θεός.

Κλήμης Ρώμης, 1ος αιών μ.Χ., Πάπας & Άγιος

άρεσε σε 7
Ζευς γαρ μεγάλης γλώσσης κόμπους υπερεχθαίρει.

Σοφοκλής, 496-406 π.Χ., Αρχαίος τραγικός – Αντιγόνη

μτφρ: ο Ζευς τιμωρεί τους κομπασμούς της μεγάλης γλώσσας

άρεσε σε 23
Υπέρ σεαυτού μη φράσης εγκώμιον.

Μένανδρος, 4ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής

άρεσε σε 19
Μη μέγα επαρθής, ίνα μη μείζον κατενεχθής.

μτφρ: μην υπερηφανεύεσαι πολύ, για να μην τιμωρηθείς πολύ

Αρχαία παροιμία

άρεσε σε 4
Τι ποιείς, άνθρωπε; Τούτο ου δει προλέγειν. Αυτό φανήσεται.

Μάρκος Αυρήλιος, 121-180 μ.Χ., Ρωμαίος Αυτοκράτωρ – 'Τα εις εαυτόν' ια’ 15

άρεσε σε 3
  
  Αυταρέσκεια
Φιλεί δ’ εαυτού πλείον ουδείς ουδένα.

Μένανδρος, 4ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής

άρεσε σε 30
  
  Βλακεία
Αφυΐας σημείον το ενδιατρίβειν τις περί το σώμα.

Επίκτητος, 50 μ.Χ.-120 μ.Χ, Στωικός φιλόσοφος

μτφρ: είναι σημάδι βλακείας να ασχολείται πολύ κάποιος με το σώμα του

άρεσε σε 148
Το δις εξαμαρτείν τ’ αυτόν ουκ ανδρός σοφού.

Μένανδρος, 4ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής

άρεσε σε 402
Μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι.

Αρχαιοελληνική παροιμία

(δεν είναι εκκλησιαστικό ούτε του Ευριπίδη στον οποίο αποδίδεται εσφαλμένα)

άρεσε σε 123
Βλαξ άνθρωπος επί παντί λόγω επτοήσθαι φιλεί.

Ηράκλειτος, 544-484 π.Χ., Ίων φιλόσοφος

μτφρ: ο βλάκας θέλει να πτοείται με το παραμικρό

άρεσε σε 191
Γελά ο μωρός καν τι μη γελοίον ή.

Πιττακός ο Μυτιληναίος, 650-570 π.Χ., εκ των 7 σοφών της Αρχ .Ελλάδας

άρεσε σε 147
Νηπίοισιν ου λόγος, αλλά ξυμφορή γίνεται διδάσκαλος.

Δημόκριτος, 470-370 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος

μτφρ: για τους ανόητους, δάσκαλος δεν είναι η λογική αλλά η συμφορά

άρεσε σε 103
Ανοήμονες βιούσι ού τερπόμενοι βιούν.

Δημόκριτος, 470-370 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος

μτφρ: οι ανόητοι ζουν χωρίς να είναι ευχαριστημένοι που ζουν.

άρεσε σε 250
Ασύνετος όστις εν φόβω μεν ασθενής, λαβών δε μικρόν της τύχης φρονεί μέγα.

Ευριπίδης, 480-406 π.Χ., Αρχαίος τραγικός – Τημενίδαι

απόδοση: είναι άμυαλος όποιος είναι ανήμπορος όταν φοβάται και όταν δε λίγο του χαμογελάσει η τύχη, παίρνει πολύ αέρα

άρεσε σε 42
Θεός κολάζει τους βλάκας.

Ξενοφών, 430-355 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ιστορικός

άρεσε σε 19
Ανόητος νεοσσός εκών, δείκνυσι την εαυτού νεοσσιάν.

μτφρ: το ανόητο πουλάκι με τη θέλησή του δείχνει τη φωλιά του

Βυζαντινή Παροιμία

άρεσε σε 22
Υπερήδεται άφρονι άφρων.

μτφρ: χαίρεται ο χαζός σε βάρος του χαζού

Βυζαντινή Παροιμία

άρεσε σε 19
Ω, γένος ανθρώπων ανεμώλιον, αυτοχόλωτον, μέχρι τέλους βιότου μηδέν επιστάμενον.

Παλλαδάς ο Αλεξανδρεύς, 4ος μ.Χ. αιών, Έλληνας ποιητής

μτφρ: Ω άστατο ανθρώπινο γένος, που πολεμάς τον εαυτό σου, ώς το τέλος της ζωής δε βάζεις μυαλό.

άρεσε σε 66
Των γαρ ηλιθίων απείρων γένεθλα.

Σιμωνίδης ο Κείος, 556-468 π.Χ., Αρχαίος ποιητής & συγγραφέας επιγραμμάτων

μτφρ: άπειρη η γενιά των ηλιθίων

άρεσε σε 116
Φευ της ανοίας!

Αρχαιοελληνική έκφραση

άρεσε σε 7
Μακαρίσαντες υμών το απειρόκακον ού ζηλούμεν το άφρον.

Θουκυδίδης, 460-394 π.Χ., Αθηναίος ιστορικός

μτφρ: Μακαρίσαμε την αγαθότητά [ή αθωότητα] σου αλλά δεν ζηλεύουμε τη χαζομάρα σου.

άρεσε σε 3
  
  Αδυναμία
Αβουλία γαρ πολλά βλάπτονται οι βροτοί.

Μένανδρος, 4ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής

μτφρ: με την έλλειψη θέλησης πολλά ζημιώνονται οι θνητοί

άρεσε σε 34
  
  Αναποτελεσματικότητα
Ζητών Ερμήν γλύψαι, Κέκροπα έγλυψα.

Αίσωπος, 620-560 π.Χ., Αρχαίος μυθοποιός, δούλος εκ Φρυγίας

απόδοση: ήθελα να κάνω άγαλμα του Ερμή και μου βγήκε Κέκρωψ (τέρας)

άρεσε σε 8
Σύρβα τύρβα.

Αρχαιοελληνική παροιμιακή φράση

( "επί των ατάκτως και μετά θορύβου διαπραττομένων", κάτι σαν "άρτζι-μπούρτζι…")

άρεσε σε 2
Τριχολογείν και τρίχας αναλέγεσθαι

μτφρ: να ασχολείσαι με τρίχες

Αρχαιοελληνική παροιμιακή φράση

άρεσε σε 1
Σίτου σπαρέντος κριθή έφυ

μτφρ: σιτάρι σπείραμε, κριθάρι φύτρωσε

Αρχαιοελληνική παροιμία

άρεσε σε 11
Ελαίω πυρ σβεννύεις.

Αρχαιοελληνική παροιμιακή φράση

άρεσε σε 2
  
  Ανικανότητα
Δαπανώμενος εφ’ α μη δει, ολίγος έση εφ’ α δει.

Ισοκράτης, 436-338 π.Χ., Αθηναίος ρήτορας

μτφρ: ξοδεύοντας τον εαυτό σου σ’ αυτά που δεν χρειάζεται, δεν φτάνεις γι’ αυτά που πρέπει.

άρεσε σε 52
Αίσχιον δε έχοντας αφαιρεθήναι ή κτωμένους ατυχήσαι.

Θουκυδίδης, 460-394 π.Χ., Αθηναίος ιστορικός

μτφρ: Είναι πολύ μεγαλύτερη ντροπή να χάσει κανείς κάτι αυτά που έχει από το να αποτύχει να το αποκτήσει

άρεσε σε 42
Οίον ίππον απολλύουσι, δι’ απειρίαν και μαλακίαν χρήσασθαι μη δυνάμενοι.

Μέγας Αλέξανδρος, 356-323 π.Χ., 

(σχετικά με την αδυναμία των άλλων αυλικών να δαμάσουν τον Βουκεφάλα)

άρεσε σε 43
  
  Αχαριστία
Ουδείς αχαριστότερος του ευεργετηθέντος.

Καλλίμαχος, 310-240 π.Χ., Αλεξανδρινός ποιητής & επιγραμματοποιός

άρεσε σε 755
Η χάρις αλλάξαι την φύσιν ου δύναται.

μτφρ: η χάρη που κάνουμε σε κάποιον δεν μπορεί να αλλάξει το χαρακτήρα του

Αρχαιοελληνική παροιμία

(από μύθο αίγας που θήλαζε λύκο)

άρεσε σε 41
Άμ’ ηλέηται και τέθνηκεν η χάρις.

απόδοση: η χάρη πεθαίνει μόλις την κάνουμε

Αρχαιοελληνική παροιμία

άρεσε σε 9
  
  Πλεονεξία
Η πενία πολλών εστιν ενδεής, η δ’ απληστία πάντων.

Αριστοτέλης, 384-322 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος

μτφρ: η φτώχεια είναι έλλειψη πολλών πραγμάτων και η απληστία όλων

άρεσε σε 227
Ως μετά Χαιρώνειαν συλληφθείς απήχθη προς Φίλιππον· και ερωτηθείς τις είη, απεκρίνατο, «κατάσκοπος της σης απληστίας.» Όθεν θαυμασθείς αφείθη.

Διογένης, 410-323 π.Χ., Κυνικός φιλόσοφος

(από τον Διογένη Λαέρτιο)

άρεσε σε 35
Κύων παρ’ εντέροις.

Αρχαιοελληνική παροιμιακή φράση

(για ανικανοποίητους που δεν μπορούν να απολαύσουν τα αγαθά τους)

άρεσε σε 1
Ου το ζην περί πλείστου ποιητέον, αλλά το ευ ζην.

Πλάτων, 427-347 π.Χ., Φιλόσοφος – Κριτίας

απόδοση: αυτό που αξίζει δεν είναι να ζεις για να αποκτήσεις περισσότερα αλλά να ζεις καλά

άρεσε σε 268
Πλεονεξίη το πάντα λέγειν, μηδέν δε εθέλειν ακούειν.

Δημόκριτος, 470-370 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος

μτφρ: είναι πλεονεξία το να λες τα πάντα, αλλά να μη θέλεις να ακούς τίποτα

άρεσε σε 1
Πτωχού πήρα ου πίμπλαται.

Καλλίμαχος, 310-240 π.Χ., Αλεξανδρινός ποιητής & επιγραμματοποιός

μτφρ: η κοιλιά του φτωχού δεν γεμίζει [ποτέ].

(περί απληστίας)

  
  Φιλαργυρία
Ούτε παρά νεκρού ομιλίαν, ούτε παρα φιλαργύρου χάριν δει επιζητείν.

Σωκράτης, 469-399 π.Χ., Φιλόσοφος

άρεσε σε 96
Η φιλοχρημοσύνη μήτηρ κακότητος απάσης.

Φωκυλίδης, ~5ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής από τη Μίλητο

άρεσε σε 21
  
  Ισχυρογνωμοσύνη
Ου με πείσεις, καν με πείσης.

Αριστοφάνης, 445-386 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας κωμωδιογράφος – Πλούτος

άρεσε σε 46
Πάταξον μεν, άκουσον δε.

Θεμιστοκλής, 525-461 π.Χ., Αθηναίος πολιτικός & στρατιωτικός

άρεσε σε 33
Όφις το δέρμα αποδύεται, την γνώμην δε ουδαμώς.

Αίσωπος, 620-560 π.Χ., Αρχαίος μυθοποιός, δούλος εκ Φρυγίας

άρεσε σε 44
Όνος ύεται.

μτφρ: γάιδαρος βρέχεται στη βροχή

Αρχαιοελληνική παροιμιακή φράση

(για ξεροκέφαλους που δεν θέλουν να πειστούν να βελτιώσουν την κατάστασή τους)

άρεσε σε 5
  
  Δύσκολοι χαρακτήρες
Κόρακος εξελεύσεται «κρα».

Αρχαιοελληνική παροιμιακή φράση

άρεσε σε 47
Άλλος ούτος Αεροπαγίτης.

για ανθρώπους σκυθρωπούς, δύσθυμους και αμίλητους

Αρχαία παροιμιακή φράση

άρεσε σε 6
  
  Προκαταλήψεις
Λύκος εν αιτία γίνεται καν φέρει καν μη φέρει.

απόδοση: ο λύκος κατηγορείται φταίει-δε φταίει

Αρχαιοελληνική Παροιμία

άρεσε σε 34
  
  Απάθεια
Των οικιών ημών εμπιμπραμένων, ημείς άδομεν.

Αρχαιοελληνική παροιμία

άρεσε σε 54
Εμού θανόντος γαία πυρί μιχθήτω.

Από στίχο αρχαίου άγνωστου ποιητή

άρεσε σε 22
Παντελής απάθεια μέγα και θείον.

Πλούταρχος, 47-120 μ.Χ., Αρχαίος Έλληνας ιστορικός

άρεσε σε 13
Χάλαζα αίγα δέρει, αυτή δε την ουράν άνω.

μτφρ: το χαλάζι χτυπά την κατσίκα κι αυτή κρατάει όρθια την ουρά της

Βυζαντινή Παροιμία

(δηλαδή κάνει την αδιάφορη)

άρεσε σε 3
Ούθ’ ύεται ούθ’ ηλιούται.

μτφρ: ούτε βρέχεται ούτε λιάζεται

Αρχαία παροιμιακή φράση

(αντίστοιχο του «ούτε κρύο ούτε ζέστη»)

άρεσε σε 3
Παρά κωφόν αποπαρδείν.

μτφρ: [σαν να] κλάνεις δίπλα σε κουφό.

Αρχαιοελληνική παροιμιακή φράση

(για όσους μένουν απαθείς.)

  
  Μεμψιμοιρία
Γυνή ανδρός φθονερώτερον και μεμψιμοιρότερον.

Αριστοτέλης, 384-322 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος

άρεσε σε 90
Μήτε νικών αμφάδην αγάλλεο, μήτε νικηθείς, εν οίκω καταπεσών οδύρεο.

Αρχίλοχος, 725-650 π.Χ., Αρχαίος ιαμβογράφος

μτφρ: μήτε αν νικήσεις να χαίρεσαι πολύ ούτε αν νικηθείς να κλαις και να οδύρεσαι στο σπίτι σου

άρεσε σε 28
  
  Παράνοια & Τρέλα
Ευφυούς η ποιητική εστιν ή μανικού.

Αριστοτέλης, 384-322 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος

μτφρ: η ποίηση είναι για τους ευφυείς ή για τους τρελούς.

άρεσε σε 10
  
  Δειλία
Ανήρ ο φεύγων και πάλι μαχήσεται.

Μένανδρος, 4ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής

ερμηνεία: Αυτός που αποφεύγει τη μάχη στο τέλος θα τη δώσει.

άρεσε σε 112
Χέσαιτο γαρ ει μαχαίσετο.

Αριστοφάνης, 445-386 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας κωμωδιογράφος – Ιππής

μτφρ: έτσι και μαχότανε σίγουρα θα χεζότανε

άρεσε σε 67
Δειλού μήτηρ ου κλαίει, αλλ' ουδέ χαίρει.

Αίσωπος, 620-560 π.Χ., Αρχαίος μυθοποιός, δούλος εκ Φρυγίας

άρεσε σε 24
Οίκοι μεν λέοντες, εν μάχη δ’ αλώπεκες.

Αρχαιοελληνική παροιμία

άρεσε σε 22
Δειλού γαρ αντρός δειλά και φρονήματα.

Μένανδρος, 4ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής

άρεσε σε 30
Δειλοί άνθρωποι ουκ έχουσιν εν μάχη αριθμόν.

Ευριπίδης, 480-406 π.Χ., Αρχαίος τραγικός – Μελέαγρος

μτφρ: οι δειλοί δεν μετριούνται [υπολογίζονται] στη μάχη

άρεσε σε 23
Από μεν ησυχίης και ραθυμίης ή δειλίη αύξεται, από δε τής ταλαιπωρίης και των πόνων αι ανδρείαι.

Ιπποκράτης, 460-377 π.Χ., Πατέρας της Ιατρικής

μτφρ: από την ηρεμία και την τεμπελιά αυξάνεται η δειλία, από τις κακουχίες και τον πόνο, η ανδρεία

άρεσε σε 185
Αρετής ελπίς ο θεός εστιν, ου δειλίας πρόφασις.

Πλούταρχος, 47-120 μ.Χ., Αρχαίος Έλληνας ιστορικός

άρεσε σε 9
Πόθεν αν λάβοιμι βύσμα τω πρωκτώ φλέων;

Αριστοφάνης, 445-386 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας κωμωδιογράφος – Αμφιάραος

φλέω=ξεχειλίζω

άρεσε σε 7
Δούλου τόδ’ εστίν, μη λέγειν ά τις φρονεί.

Ευριπίδης, 480-406 π.Χ., Αρχαίος τραγικός – Φοίνισσαι

μτφρ: είναι χαρακτηριστικό δούλου να μην λέει αυτά που πιστεύει

άρεσε σε 13
  
  Κακία
Ουδείς εκών κακός.

Σωκράτης, 469-399 π.Χ., Φιλόσοφος

άρεσε σε 239
Ευλαβού τας διαβολάς καν ψευδείς ώσιν.

Ισοκράτης, 436-338 π.Χ., Αθηναίος ρήτορας

μτφρ: να φοβάσαι τις συκοφαντίες, ακόμα κι αν είναι ψέματα.

άρεσε σε 61
Διαβολήν μίσει.

Περίανδρος, 668-584 π.Χ., Τύραννος της Κορίνθου και εκ των 7 σοφών

μτφρ: να μισείς τη συκοφαντία

άρεσε σε 18
Η δε κακή βουλή τω βουλεύσαντι κακίστη.

Ησίοδος, 7ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής – Έργα και Ημέραι 266

μτφρ: η κακή πρόθεση (ή απόφαση) κάνει πιο πολύ κακό σε αυτόν που την έχει

άρεσε σε 46
Εν τη προαιρέσει η μοχθηρία και το αδικείν.

Αριστοτέλης, 384-322 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος

μτφρ: η μοχθηρία και η αδικία υπάρχουν από πρόθεση [και όχι τυχαία ή κατά λάθος]

άρεσε σε 344
Θησαυρός εστι των κακών κακή γυνή.

Μένανδρος, 4ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής

μτφρ: η κακιά γυναίκα είναι αποθήκη συμφορών

άρεσε σε 21
Οι πλείστοι άνθρωποι κακοί.

Βίας ο Πριηνεύς, 625-540 π.Χ., Εκ των 7 σοφών της αρχαίας Ελλάδος

μτφρ: οι περισσότεροι άνθρωποι είναι κακοί

  
  Φθόνος & Ζήλια
Ώσπερ υπό του ιού τον σίδηρον, ούτω τους φθονερούς υπό του ιδίου ήθους κατεσθίεσθαι.

Αντισθένης, 445-360 π.Χ., Κυνικός φιλόσοφος

μτφρ: Όπως η σκουριά τρώει το σίδερο, έτσι και ο φθονερός κατατρώγεται από το πάθος του.

άρεσε σε 71
Κρέσσων γαρ οικτιρμού φθόνος.

Πίνδαρος, 522-438 π.Χ., Αρχαίος λυρικός ποιητής

μτφρ: καλύτερα να σε φθονούν παρά να σε λυπούνται.

άρεσε σε 235
Ουκ εά με καθεύδειν το του Μιλτιάδου τρόπαιον.

Θεμιστοκλής, 525-461 π.Χ., Αθηναίος πολιτικός & στρατιωτικός

(ενδεχομένως δεν επρόκειτο για φθόνο αλλά για αγωνία για τις μελλοντικές προθέσεις των Περσών)

άρεσε σε 23
Ουκ αν φορητός είης, ει πράσσοις καλώς.

Αισχύλος, 525-456 π.Χ., Αρχαίος τραγικός ποιητής – Προμηθεύς Δεσμώτης

μτφρ: είσαι ανυπόφορος, αν είσαι πετυχημένος

άρεσε σε 37
Και κεραμεύς κεραμεί κοτέει, και τέκτονι τέκτων· και πτωχός πτωχώ φθονέει και αοιδός αοιδώ.

Ησίοδος, 7ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής – Έργα και Ημέραι 25

άρεσε σε 25
Το Θείον φθονερόν και ταραχώδες.

Σόλων, 630-560 π.χ., Αρχαίος Αθηναίος νομοθέτης & φιλόσοφος

μτφρ: οι θεοί είναι φθονεροί και προκαλούν φασαρίες

άρεσε σε 26
Πτωχός πτωχώ φθονέει.

Ησίοδος, 7ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής – Έργα και Ημέραι 26

άρεσε σε 38
Βελισαρίω οβολόν δότε τω στρατηλάτη, ον τύχη μεν εδόξασεν, αποτυφλοί δ’ ο φθόνος.

Ιωάννης Τζέτζης, 1110-1180, Βυζαντινός λόγιος

(σύμφωνα με το θρύλο, ο στρατηγός Βελισάριος στο τέλος της ζωής του έπεσε σε δυσμένεια και κατάντησε ζητιάνος)

άρεσε σε 10
Προς γαρ τον έχοντα ο φθόνος έρπει.

Σοφοκλής, 496-406 π.Χ., Αρχαίος τραγικός – Αίας

άρεσε σε 27
Πάντα προλήψεται ο πατήρ, εμοί δ’ ουδέν απολείψει μεθ’ υμών έργον αποδείξασθαι μέγα και λαμπρόν.

Μέγας Αλέξανδρος, 356-323 π.Χ., 

μτφρ: όλα θα τα προλάβει ο πατέρας μου και δεν θα μου αφήσει να κάνω μαζί σας μεγάλα και λαμπρά έργα

(«Αλέξανδρος» από το έργο του Πλουτάρχου Βίοι Παράλληλοi)

άρεσε σε 30
Φθόνος εστί κάκιστος, έχει δε τι καλόν εν αυτώ. Τήκει γαρ φθονερών όμματα και κραδίην.

μτφρ: ο φθόνος είναι πολύ κακός αλλά έχει ένα καλό: λιώνει τα μάτια και την καρδιά των φθονερών

Ανώνυμο αρχαίο ρητό

άρεσε σε 20
Μη φθονείτε τους πρωτεύουσιν αλλ’ αμιλλάσθαι.

Ισοκράτης, 436-338 π.Χ., Αθηναίος ρήτορας

άρεσε σε 38
Φθόνος έλκος εστι της αληθείας.

Δημόκριτος, 470-370 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος

άρεσε σε 13
Φθονερόν αεί των γειτόνων όμμα.

Αρχαία παροιμία

άρεσε σε 5
  
  Θρασύτητα
Δειλών γυναίκες δεσποτών θρασύστομοι.

Ευριπίδης, 480-406 π.Χ., Αρχαίος τραγικός – Αιγεύς

άρεσε σε 3
Το τα αδύνατα διώκειν μανικόν· αδύνατον δε το τους φαύλους μη τοιαύτά τινα ποιείν.

Μάρκος Αυρήλιος, 121-180 μ.Χ., Ρωμαίος Αυτοκράτωρ – 'Τα εις εαυτόν' ε’ 17

μτφρ: το να επιδιώκεις πράγματα που είναι αδύνατα είναι τρελό· και είναι αδύνατο οι φαύλοι να μην κάνουν κάτι τέτοιο.

άρεσε σε 9
Λήθη των ιδίων κακών θρασύτητα γεννά.

Δημόκριτος, 470-370 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος

μτφρ: όποιος ξεχνά τις δικές του κακές πράξεις [ή τις συμφορές του], αποθρασύνεται.

άρεσε σε 3
  
  Υποκρισία
Πολλοί δρώντες τα αίσχιστα, λόγους τους αρίστους ασκέουσι.

Δημόκριτος, 470-370 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος

άρεσε σε 104
Αλλήλων καταφρονούντες αλλήλοις αρεσκεύονται και αλλήλων υπερέχειν θέλοντες, αλλήλοις υποκατακλίνονται.

Μάρκος Αυρήλιος, 121-180 μ.Χ., Ρωμαίος Αυτοκράτωρ – 'Τα εις εαυτόν' ια’14

άρεσε σε 127
Άλλων ιατρός, αυτός έλκεσι βρύων.

μτφρ: είναι γιατρός για τους άλλους, αλλά ο ίδιος είναι γεμάτος πληγές

Αρχαιοελληνική παροιμία

άρεσε σε 10
Μισώ τον άνδρα τον διπλούν πεφυκότα, χρηστόν λόγοισι, πολέμιον δε τοις τρόποις.

Φωκυλίδης, ~5ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής από τη Μίλητο

μτφρ: μισώ τον διπρόσωπο που είναι αγαθός στα λόγια αλλά εχθρικός στις πράξεις

άρεσε σε 28
Αγαθόν ή είναι χρεών ή μιμείσθαι.

Δημόκριτος, 470-370 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος

μτφρ: πρέπει να είσαι καλός ή να προσποιείσαι ότι είσαι

άρεσε σε 25
Όμοια πόρνη δάκρυα και ρήτωρ έχει.

Μένανδρος, 4ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής

άρεσε σε 40
Έσθλ' αγορεύοντες, κακά δε φρεσί βυσσοδόμευον.

Όμηρος, περ. 800-750 π.Χ., Ποιητής – Οδύσσεια ΙΖ’

μτφρ: μιλούσαν ωραία ενώ στο μυαλό τους βυσσοδομούσαν κακά.

άρεσε σε 3
Κίβδηλοι και αγαθοφανέες οι λόγω μεν άπαντα, έργω δε ουδέν έρδοντες.

Δημόκριτος, 470-370 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος

μτφρ: κάλπικοι και υποκριτές είναι όσοι με τα λόγια κάνουν τα πάντα, ενώ στην πράξη δεν κάνουν τίποτα

άρεσε σε 1
Μεγαρέων δάκρυα.

Αρχαιοελληνική παροιμιακή φράση

Για ψεύτυικα δάκρυα (στα Μέγαρα καλλιεργούσαν πολλά κρεμμύδια).

  

σελίδα 7 από 17

«προηγούμενη σελίδαεπόμενη σελίδα»


Συστήνουμε:

Αν σας ενδιαφέρουν τα αρχαιοπρεπή αποφθέγματα, δείτε επίσης και τα Δελφικά Παραγγέλματα, τη σελίδα με τις Αρχαίες παροιμίες, τα Λατινικά ρητά , τα Εκκλησιαστικά ρητά καθώς και τις Βυζαντινές ρήσεις.



Συστήνουμε επίσης:

Ένα ιστολόγιο με ιστορικό θέμα:    ►  Βυζαντινόν Χρονικόν

Και ένα ιστολόγιο για τα κάστρα της Ελλάδας:    ►  Καστρολόγος








Google

ancient Greece

 
Σχετικό Γνωμικό
Ό,τι είναι ο νους και η καρδιά για τον άνθρωπο, είναι και η Ελλάδα για την οικουμένη. 
Γκαίτε






Δείγμα Γνωμικών



Υποστήριξη



Αριθμοί



Τα Δημοφιλέστερα







 
Δεν απαγορεύεται η αντιγραφή του περιεχομένου της ιστοσελίδας!
To σωστό όμως είναι να αναφέρεται πάντα η πηγή.
Creative Commons License    This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License

2008-2017: Manolis Papathanassiou