| ◄ προηγούμενη |
| σχετικό Γνωμικό |
| Ό,τι είναι ο νους και η καρδιά για τον άνθρωπο, είναι και η Ελλάδα για την οικουμένη.
Γκαίτε |
| Περιήγηση |
Αρχαία Γνωμικά |
Μέρος 7
| << Προηγούμενη | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | | 7 | | Δελφικά Παραγγέλματα |
| Δρόμος | |
| ► |
Τας λεωφόρους μη βαδίζειν. Πυθαγόρας, 580-490 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος
|
| ► |
Οδού παρούσης την ατραπόν μη ζήτει.
Αρχαιοελληνική παροιμία |
| ► |
Οδός άνω και κάτω μία. Ηράκλειτος, 544-484 π.Χ., Ίων φιλόσοφος ερμηνεία: Ο δρόμος που πάει προς τα πάνω είναι ο ίδιος δρόμος που πάει προς τα κάτω
|
| Ταξίδι | |
| ► |
Το αποδημείν εί αρίστη παιδεία.
Ανώνυμος |
| Αθλητισμός | |
| ► |
Άσκησις άνευ φύσεως και μαθήσεως ατελές. Πλούταρχος, 47-120 μ.Χ., Αρχαίος Έλληνας ιστορικός μτφρ: η άσκηση χωρίς φυσικά προσόντα και γνώση είναι ατελής
|
| ► |
Στο Λίβερπουλ υπάρχουν δυο μόνο μεγάλες ομάδες: η Λίβερπουλ και τα τσικό της Λίβερπουλ. Bill Shankly, 1913-1981, Προπονητής της Liverpool
|
| Απολαύσεις & Ηδονές | |
| ► |
Ηδοναί άκαιροι τίκτουσιν αηδίας. Δημόκριτος, 470-370 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος
|
| ► |
Αι μεν ηδοναί θνηταί αι δε αρεταί αθάνατοι. Περίανδρος, 668-584 π.Χ., Τύραννος της Κορίνθου και εκ των 7 σοφών
|
| ► |
Βραχεία τέρψις ηδονής κακής. Ευριπίδης, 480-406 π.Χ., Αρχαίος τραγικός
|
| ► |
Βίος ανεόρταστος μακρά οδός απανδόχευτος. Δημόκριτος, 470-370 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος μτφρ: μια ζωή χωρίς γιορτές [και πανηγύρια] είναι σαν ένας μακρύς δρόμος χωρίς πανδοχείο.
|
| ► |
Το γαρ ηδύ, εάν πολύ, ου τι γε ηδύ.
Αρχαιοελληνική παροιμία |
| ► |
Ηδονής δε πάσης μεν περιέχεσθαι και πάντως αλόγιστον έστι, πάσαν δε φεύγειν και πάντως αναίσθητον. Πλούταρχος, 47-120 μ.Χ., Αρχαίος Έλληνας ιστορικός μτφρ: η με κάθε τρόπο επιδίωξη της ηδονής είναι ανόητο, αλλά το ίδιο και η με κάθε τρόπο αποφυγή της
|
| ► |
Κρατεί ηδονής ουχ’ ο απεχόμενος, άλλ’ ο χρώμενος μεν, μη προεκφερόμενος δε. Αρίστιππος, 435-355 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος μτφρ: Εγκρατής στις απολαύσεις δεν είναι ο απέχων, αλλά αυτός που τις γεύεται χωρίς να παρεκτρέπεται
|
| ► |
Ηδονήν φεύγε, ήτις λύπην τίκτει Σόλων, 630-560 π.Χ., Αθηναίος νομοθέτης & φιλόσοφος μτφρ: απόφευγε την απόλαυση που φέρνει λύπη
|
| ► |
Ουδείς έπαινον ηδοναίς εκτίσατο. Καρκίνος, Αρχαίος Έλληνας ποιητής από τη Ναύπακτο
|
| ► |
Παιδία και θηρία διώκει τας ηδονάς. Αριστοφάνης, 445-386 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας κωμωδιογράφος
|
| ► |
Ανήρ δ’ άβουλος ηδοναίς θηρεύεται. Μένανδρος, 4ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής μτφρ: ο άνθρωπος χωρίς θέληση πιάνεται με [όπλο] τις ηδονές
|
| ► |
Μανείην μάλλον ή ησθείην. Αντισθένης, 445-360 π.Χ., Κυνικός φιλόσοφος μτφρ:καλύτερα να είσαι τρελός παρά σκλάβος των απολαύσεων
|
| ► |
Εύφραινε σαυτόν, πίνε, τον καθ’ ημέραν βίον λογίζου σον, τα δ’ άλλα της τύχης. Ευριπίδης, 480-406 π.Χ., Αρχαίος τραγικός μτφρ: να ευχαριστιέσαι, να πίνεις, να υπολογίζεις την κάθε μέρα δική σου και τα υπόλοιπα άφησέ τα στην τύχη
|
| ► |
Ευτελές δείπνον ου ποιεί παροινία. Διογένης, 410-323 π.Χ., Κυνικός φιλόσοφος μτφρ: το φτωχικό δείπνο δεν κάνει τους ανθρώπους να παραφέρονται
|
| ► |
Ουκ έστιν όστις ηδέως ζητών βιούν εύκλειαν εισεκτήσατο. Ευριπίδης, 480-406 π.Χ., Αρχαίος τραγικός μτφρ: κανένας από όσους επεδίωξαν να περάσουν τη ζωή τους με απολαύσεις δεν απέκτησε φημισμένο όνομα
|
| ► |
Εξ ηδονής γαρ φύεται το δυστυχείν. Μένανδρος, 4ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής
|
| Φαΐ | |
| ► |
Βρώμα θεών Νέρων, 37 - 68 μ.Χ., Ρωμαίος Αυτοκράτορας [54-68 μ.Χ.] μτφρ: τροφή θεών
(αναφερόμενος στα δηλητηριασμένα μανιτάρια με τα οποία η Αγριππίνα δηλητηρίασε τον Κλαύδιο) |
| ► |
Η κοιλία και πολλά χωρεί κωλίγα. Μένανδρος, 4ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής
|
| ► |
Οι μεν λοιποί ζώσιν ίνα εσθιώσιν, αυτός δε εσθίω ίνα ζω. Σωκράτης, 469-399 π.Χ., Φιλόσοφος μτφρ: οι άλλοι ζουν για να τρώνε, αλλά εγώ τρώ για να ζήσω
(από την ανθολογία Στοβαίου) |
| Αλκοόλ | |
| ► |
Εν οίνω αλήθεια. Αλκαίος, 7-6ος αιών π.Χ., Αρχαίος λυρικός ποιητής
|
| ► |
Από κύλικος μέχρι χειλέων πολλά πέλει. μτφρ: από το ποτήρι μέχρι τα χείλη πολλά γίνονται Ειπώθηκε από δούλο του αργοναύτη Ανταίου (με την έννοια ότι πολλά απρόοπτα μπορεί να συμβούν μέχρι να πραγματοποιηθεί κάτι) |
| ► |
Αισχρόν τον μεθύοντα παρ ανδράσι νήφεσιν είναι, αισχρόν δ’ ει νήφων παρά μεθύουσι μένει. Θέογνις, 6ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής μτφρ: είναι ντροπή ο μεθυσμένος να βρίσκεται πλάι σε νηφάλιους και ντροπή να βρίσκεται ο νηφάλιος πλάι σε μεθυσμένους.
|
| ► |
Αριστοτέλης δε φησιν ότι οι μεν υπ’ οίνου μεθυσθέντες επί πρόσωπον φέρονται, οι δε τον κρίθινον πεπωκότες εξυπτιάζονται την κεφαλήν· ο μεν γαρ οίνος καρηβαρικός, ο δε κρίθινος καρωτικός. Αθήναιος, 2ος-3ος μ.Χ αιώ, Αρχαίος Έλληνας συγγραφέας εξ Αιγύπτου
(η διαφορά του μεθυσιού με κρασί και του μεθυσιού με μπύρα) |
| ► |
Σόλων ερωτηθείς υπό Περιάνδρου παρά πότον επεί σιωπών ετύγχανε, πότερα δια λόγων σπάνιν ή δια μωρίαν σιωπά· αλλ’ ουδείς αν, είπε, μωρός εν συμποσίω σιωπάν δύναιτο. Σόλων, 630-560 π.Χ., Αθηναίος νομοθέτης & φιλόσοφος μτφρ: ερωτηθείς, ενώ τα πίνανε και δεν μιλούσε, αν σιωπά επειδή δεν έχει τίποτα να πει ή επειδή είναι βλάκας: κανένας βλάκας δεν μπορεί να μείνει σιωπηλός σε ένα συμπόσιο
(από τον ΑΝΘΟΛΟΓΙΟΝ του Στοβαίου) |
| ► |
Πίνειν δε ες μέθην ουδαμού πρέπον πλην εν ταις εορταίς. Πλάτων, 427-347 π.Χ., Φιλόσοφος
|
| Ύπνος | |
| ► |
Ύπνω και θανάτω διδυμάοσιν. μτφρ: ο ύπνος και ο θάνατος είναι δίδυμα αδέλφια
|
| ► |
Καθεύδων ουδείς ουδενός άξιος , ουδέν μάλλον του μη ζώντος. Πλάτων, 427-347 π.Χ., Φιλόσοφος μτφρ: αν κοιμάται [συνέχεια] κανείς, δεν είναι άξιος για τίποτα, όχι πιο πολύ από αυτόν που δεν υπάρχει στη ζωή
|
| Σπίτι | |
| ► |
Καπνόν αποθρώσκοντα
(από την Οδύσσεια) |
| ► |
Μηδέ χελιδόνας εν οικία δέχεσθαι.
Αρχαιοελληνική παροιμία (αναφέρεται σε αφιλόξενους ανθρώπους) |
| ► |
Είς εστι δούλος οικίας, ο δεσπότης. Μένανδρος, 4ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής μτφρ: ένας είναι ο [πραγματικός] δούλος στο σπίτι, το αφεντικό του σπιτιού
|
| Αίτιο & Αποτέλεσμα | |
| ► |
Ουδέν εκ δενός γένοιτο. Αλκαίος, 7-6ος αιών π.Χ., Αρχαίος λυρικός ποιητής
|
| ► |
Προς γαρ το τελευταίον εκβάν, έκαστον των πριν υπαρξάντων κρίνεται. Δημοσθένης, 384-322 π.Χ., Αθηναίος ρήτορας
|
| ► |
Ενός κακού μύρια έπονται. Σοφοκλής, 496-406 π.Χ., Αρχαίος τραγικός
(ή "ενός ατόπου δοθέντος μύρια έπονται") |
| ► |
Μη εκ λόγων τα πράγματα, αλλ' εκ των πραγμάτων τους λόγους ζητείν. μτφρ: δεν πρέπει να ερευνούμε τα γεγονότα ξεκινώντας από τις αιτίες, αλλά τις αιτίες ξεκινώντας από τα γεγονότα Μύσων ο Χηνεύς |
| ► |
Άνευ αιτίου ουδέν εστιν. Αριστοτέλης, 384-322 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος
(Ρητορική ) |
| ► |
Άρα το όσιον ότι όσιόν εστιν, φιλείται υπό των θεών, ή ότι φιλείται όσιόν εστιν. Πλάτων, 427-347 π.Χ., Φιλόσοφος μτφρ: το καλό είναι καλό επειδή αρέσει στους θεούς ή αρέσει στους θεούς επειδή είναι καλό;
(η συνέχεια:«Ομολογούμεν το μέν όσιον δια τούτο φιλείσθαι, οτι όσιόν εστιν, αλλ' ου διότι φιλείται, όσιον είναι») |
| ► |
Όπου της αιτίας απολείπει ο λόγος, εκείθεν άρχεται το απορείν. Πλούταρχος, 47-120 μ.Χ., Αρχαίος Έλληνας ιστορικός μτφρ: όπου απουσιάζει η λογική από την αιτία, από εκεί αρχίζει η απορία
|
| ► |
Μηδέν εκ του μη όντος γίνεσθαι μηδ’ ες το μη ον φθείρεσθαι. Δημόκριτος, 470-370 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος
|
| ► |
Όθι τις αλγεί, τόθι και την χείραν φέρει. μτφρ: όπου πονάει κανείς, εκεί φέρνει και το χέρι του Αρχαιοελληνική παροιμία |
| ► |
Ουδέν ατέκμαρτον, ουδέν τυφλόν. Πλούταρχος, 47-120 μ.Χ., Αρχαίος Έλληνας ιστορικός μτφρ: τίποτα δεν είναι χωρίς αιτία, τίποτα δεν είναι ανεξήγητο
|
| ► |
Εν τω τυχόντι σχοινίω ουκ απάγχεται. μτφρ: με τυχαίο σκοινί δεν κρεμιέται κάποιος Βυζαντινή Παροιμία |
| ► |
Λιμός κόρον εποίησε, κάματος ανάπαυσιν. Ηράκλειτος, 544-484 π.Χ., Ίων φιλόσοφος
|
| Επιτυχία & Αποτυχία | |
| ► |
Από ομονοίης τα μεγάλα έργα. Δημόκριτος, 470-370 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος
|
| ► |
Τι ήδιστον; το επιτυγχάνειν. Θαλής ο Μιλήσιος, 643-548 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος
|
| ► |
Οι πολλά βάλλοντες επιτυγχάνουσι πολλάκις. Πλούταρχος, 47-120 μ.Χ., Αρχαίος Έλληνας ιστορικός
|
| Ανταμοιβή | |
| ► |
Δίκαια δράσας, συμμάχους έξεις θεούς. Μένανδρος, 4ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής μτφρ: αν κάνεις δίκαιες πράξεις, θα έχεις συμμάχους τους θεούς
|
| ► |
Αρετής προπάροιθε ιδρώτα θεοί αθάνατοι θήκαν. Ησίοδος, 7ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής μτφρ: μπροστά από την αρετή οι αθάνατοι θεοί έβαλαν τον ιδρώτα
|
| Ευτυχία & Δυστυχία | |
| ► |
Ευτυχών μη ίσθι υπερήφανος. Απορήσας μη ταπεινού. Κλεόβουλος ο Ρόδιος, 6ος π.Χ. αιών, Εκ των 7 σοφών της Αρχ. Ελλάδος μτφρ: μην περηφανεύεσαι όταν ευτυχείς, αν δυστυχήσεις μην ξεφτιλίζεσαι
|
| ► |
Τω δυστυχούντι μη επιγέλα. Χίλων ο Λακεδαιμόνιος, 6ος π.Χ. αιών, Εκ των 7 σοφών της Αρχ. Ελλάδας
|
| ► |
Βραχύς ο βίος ανθρώπω εύ πράσσοντι, δυστυχούντι δε μακρός. Απολλώνιος ο Τυανεύς, 1ος αιών μ.Χ., Νεοπυθαγόρειος φιλόσοφος
|
| ► |
Ευτυχούντες ουκ επίστανται φέρειν Ευριπίδης, 480-406 π.Χ., Αρχαίος τραγικός μτφρ: αυτοί που ευτυχούν δεν ξέρουν πώς να χειριστούν την ευτυχία τους
|
| ► |
Φίλοις ευτυχούσι και δυστυχούσιν ο αυτός ίσθι. Περίανδρος, 668-584 π.Χ., Τύραννος της Κορίνθου και εκ των 7 σοφών μτφρ: να είσαι ο ίδιος σε φίλους που ευτυχούν και δυστυχούν
|
| ► |
Πολλοίσι υποδέξας όλβον ο θεός προρρίζους ανέτρεψε. Σόλων, 630-560 π.Χ., Αθηναίος νομοθέτης & φιλόσοφος μτφρ: πολλούς που τους είχε χαρίσει θεός ευτυχία, τους κατέστρεψε από τη ρίζα
|
| ► |
Τις ευδαίμων; Ο το μεν σώμα υγιής, την δε ψυχήν εύπορος, την δε φύσιν ευπαίδευτος. Θαλής ο Μιλήσιος, 643-548 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος
|
| ► |
Ευτυχών μεν μέτριος ίσθι, ατυχών δε φρόνιμος. Περίανδρος, 668-584 π.Χ., Τύραννος της Κορίνθου και εκ των 7 σοφών
|
| ► |
Ευδαίμονες οίσι κακών άγευστος αιών. Σοφοκλής, 496-406 π.Χ., Αρχαίος τραγικός μτφρ: ευτυχισμένοι είναι αυτοί που ποτέ δεν γνώρισαν συμφορά
|
| ► |
Το παρόν ευ ποιείν. Πιττακός ο Μυτιληναίος, 650-570 π.Χ., εκ των 7 σοφών της Αρχ .Ελλάδας μτφρ: να τα πας καλά (ή να υπομένεις ή να αξιοποιείς) στο παρόν
(απάντηση στην ερώτηση «τι άριστον;») |
| ► |
Η παρούσα ευτυχία εστί μείζων, παρούσαν γαρ ανάγκην θεραπεύει.
Αρχαιοελληνική Παροιμία |
| Τελειότητα | |
| ► |
Εις τελειότητα του ανθρώπου τρία δει συνδράμειν: φύσιν, μάθησιν και άσκησιν. Πλάτων, 427-347 π.Χ., Φιλόσοφος
|
| ► |
Ουδέν ανεπίληπτον, αλλ’ έχει πάντα διαμαρτίας και αγνοίας. Θαλής ο Μιλήσιος, 643-548 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος μτφρ: τίποτε δεν είναι άψογο, αλλά πάντα υπάρχουν ελαττώματα και παραλείψεις
|
| ► |
Του βίου καθάπερ αγάλματος πάντα τα μέρη καλά είναι δει. Σωκράτης, 469-399 π.Χ., Φιλόσοφος
|
| Άνοδος & Κάθοδος | |
| ► |
Δρυός πεσούσης, πάς ανήρ ξυλεύεται. Μένανδρος, 4ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής
|
| Πρόοδος & Ανάπτυξη | |
| ► |
Η φύσις ουδέν ποιεί άλματα. Αριστοτέλης, 384-322 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος
|
| ► |
Σμικρός εν σμικροίς, μέγας εν μεγάλοις έσομαι. Πίνδαρος, 522-438 π.Χ., Αρχαίος λυρικός ποιητής μτφρ: μικρός ανάμεσα σε μικρούς, θα γίνω μεγάλος ανάμεσα σε μεγάλους
|
| Νίκη & Ήττα | |
| ► |
Νικάν άδοξον, ηττάσθαι όνειδος.
Ο βασιλιάς της Σπάρτης Κλεομένης, (το 380 π.X., όταν είδε ότι θα μάχονταν εναντίον γυναικών στο Άργος) |
| ► |
Μήτε νικών αμφάδην αγάλλεο, μήτε νικηθείς, εν οίκω καταπεσών οδύρεο. Αρχίλοχος, 725-650 π.Χ., Αρχαίος ιαμβογράφος μτφρ: μήτε αν νικήσεις να χαίρεσαι πολύ ούτε αν νικηθείς να κλαις και να οδύρεσαι στο σπίτι σου
|
| ► |
Το νικάν εαυτόν πασών νικών πρώτη και αρίστη. Το δε ηττάσθαι αυτόν υφ’ εαυτού, αίσχιστον και κάκιστον. Δημόκριτος, 470-370 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος
|
| ► |
Τας νίκας άνευ αίματος ποιείσθαι. Πιττακός ο Μυτιληναίος, 650-570 π.Χ., εκ των 7 σοφών της Αρχ .Ελλάδας μτφρ: να νικάς αναίμακτα
|
| ► |
Όπου άμιλλα ενταύθα και νίκη εστί. Αριστοτέλης, 384-322 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος
|
| ► |
Ηδύ κτήμα της νίκης τυχείν. Σοφοκλής, 496-406 π.Χ., Αρχαίος τραγικός
|
| ► |
Υπεροχής επιθυμεί η νεότης, η δε νίκη υπεροχή τις. Αριστοτέλης, 384-322 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος
|
| Υπερίσχυση | |
| ► |
Κείτο μέγας μεγαλωστί, λελασμένος ιπποσυνάων. μτφρ: σωριασμένος κάτω φαρδιά-πλατιά, έχοντας χάσει το άλογο
Ιλιάδα π’ |
| Φήμη & Δόξα | |
| ► |
Ανδρών επιφανών πάσα η γη τάφος. Θουκυδίδης, 460-394 π.Χ., Αθηναίος ιστορικός
(από τον Επιτάφιο του Περικλή) |
| ► |
Ο πλούτος θνητός, η δόξα αθάνατος.
Αρχαιοελληνική παροιμία |
| ► |
Κάτθανε Διαγόρα! μτφρ: πέθανε [τώρα αμέσως] Διαγόρα
(Παραίνεση του κοινού της Ολυμπίας προς πατέρα που τον περιέφεραν στους ώμους τους οι δυο ολυμπιονίκες γιοι του) |
| ► |
Ουχ ο τόπος τον άνδρα αλλ’ ο ανήρ αυτόν έντιμον ποιεί. Αγησίλαος, Σπαρτιάτης βασιλιάς
|
| ► |
Μέμνησο ότι άνθρωπος εί.
Υπενθύμιση προς τον εαυτό του που επέβαλε ο Φίλιππος Β’ |
| ► |
Φήμη κακή αργαλέη φέρει, χαλεπόν δ’ αποθέσθαι Ησίοδος, 7ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής μτφρ: η κακή φήμη είναι βαρύ φορτίο και είναι δύσκολο να απαλλαγείς από αυτήν
|
| ► |
Μικρού δ’ αγώνος ου μέγα έρχεται κλέος. Σοφοκλής, 496-406 π.Χ., Αρχαίος τραγικός μτφρ: από ασήμαντο αγώνα δεν προκύπτει μεγάλη δόξα
|
| ► |
Ζων μεν επαινού, αποθανών δε μακαρίζου. Περίανδρος, 668-584 π.Χ., Τύραννος της Κορίνθου και εκ των 7 σοφών μτφρ: όσο ζεις να σε παινεύουν κι όταν πεθάνεις, να σε μακαρίζουν.
|
| ► |
Δόξα δε χρημάτων ουκ ωνητή. Ισοκράτης, 436-338 π.Χ., Αθηναίος ρήτορας μτφρ: η δόξα δεν αγοράζεται με χρήμα
|
| ► |
Κενής δε δόξης ουδέν αθλιώτερον. Μένανδρος, 4ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής μτφρ: δεν υπάρχει τίποτα πιο άθλιο από την κενοδοξία
|
| ► |
Βίων έλεγε την δόξαν είναι μητέρα των αγαθών. Βίων ο Βορυσθενίτης, ~4ος αιών π.Χ., Αρχαίος κυνικός φιλόσοφος
(από τον Διογένη Λαέρτιο) |
| ► |
Δόξα σεμνόν μεν αλλ’ αβέβαιον. Πλούταρχος, 47-120 μ.Χ., Αρχαίος Έλληνας ιστορικός μτφρ: η δόξα είναι αξιοσέβαστη αλλά αβέβαιη
|
| ► |
Ουκ έστιν όστις ηδέως ζητών βιούν εύκλειαν εισεκτήσατο. Ευριπίδης, 480-406 π.Χ., Αρχαίος τραγικός μτφρ: κανένας από όσους επεδίωξαν να περάσουν τη ζωή τους με απολαύσεις δεν απέκτησε φημισμένο όνομα
|
| ► |
Πόνος, ως λέγουσιν, ευκλείας πατήρ. Ευριπίδης, 480-406 π.Χ., Αρχαίος τραγικός μτφρ: ο μόχθος, καθώς λένε, είναι ο πατέρας της φήμης
|
| ► |
Δόξα και πλούτος άνευ συνέσεως ουκ ασφαλή κτήματα. Δημόκριτος, 470-370 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος
|
| ► |
Πλούταρχε, σίγα τους παραλλήλους γράφων. Τι πολλά κάμνεις και στρατηγούς συλλέγεις; Τον δεσπότην έκφραζε, και γράφεις όλους. Γεώργιος Πισίδης, 7ος αιώνας, Βυζαντινός υμνογράφος
(εξυμνώντας τον Ηράκλειο στην "Ηρακλειάδα") |
| ► |
Ώλετο μεν μοι νόστος, ατάρ κλέος άφθιτον έστα. μτφρ: δεν υπάρχει για μένα επιστροφή, μα αιώνια θα είναι η δόξα
(Ιλιάδα Ι 13) |
| Λάθη & Σφάλματα | |
| ► |
Το δις εξαμαρτείν τ’ αυτόν ουκ ανδρός σοφού. Μένανδρος, 4ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής
|
| ► |
Πάθει μάθος Αισχύλος, 525-456 π.Χ., Αρχαίος τραγικός ποιητής
(Αντίστοιχο του "παθός και μαθός") |
| ► |
Η γλώσσα πολλούς εις όλεθρον ήγαγεν. Μένανδρος, 4ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής
|
| ► |
Ρήμα παράκαιρον τον όλον ανατρέπει βίον. Μένανδρος, 4ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής μτφρ: μια αταίριαστη κουβέντα μπορεί να σου καταστρέψει τη ζωή
|
| Αναπόφευκτο | |
| ► |
Ουδέν κακόν αμιγές καλού.
Αρχαιοελληνική παροιμία |
| ► |
Ο κύβος ερρίφθη. Μένανδρος, 4ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής
|
| ► |
Ανήρ ο φεύγων και πάλι μαχήσεται. Μένανδρος, 4ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής ερμηνεία: Αυτός που αποφεύγει τη μάχη στο τέλος θα τη δώσει.
|
| ► |
Το πεπρωμένον φυγείν αδύνατον.
Αρχαιοελληνική παροιμία |
| ► |
Την ειμαρμένην ουδ’ αν είς εκφύγοι. Πλάτων, 427-347 π.Χ., Φιλόσοφος μτφρ: κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει από το πεπρωμένο του
|
| ► |
Πλείη μεν γαρ γαία κακών πλείη δε θάλασσα. Ησίοδος, 7ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής μτφρ: γεμάτη κακά είναι η γη και γεμάτη κακά είναι η θάλασσα
|
| Σχετικότητα | |
| ► |
Προς γαρ το τελευταίον εκβάν, έκαστον των πριν υπαρξάντων κρίνεται. Δημοσθένης, 384-322 π.Χ., Αθηναίος ρήτορας
|
| ► |
Ο μη χείρων, βέλτιστος.
Αρχαιοελληνική παροιμία |
| ► |
Τα καθήκοντα ταις σχέσεσι προσμετρείται. Επίκτητος, 50 μ.Χ.-120 μ.Χ, Στωικός φιλόσοφος μτφρ: Τα καθήκοντα εξαρτώνται από τις σχέσεις.
|
| ► |
Πάντων χρημάτων μέτρον άνθρωπος. Πλάτων, 427-347 π.Χ., Φιλόσοφος μτφρ: για όλα τα πράγματα ο άνθρωπος είναι το μέτρο
|
| ► |
Πόνου μεταλλαχθέντος, πόνοι γλυκείς. Σοφοκλής, 496-406 π.Χ., Αρχαίος τραγικός
|
| ► |
Θάλαττα ύδωρ καθαρώτατον και μιαρώτατον, ιχθύσι μεν πότιμον και σωτήριον, ανθρώποις δε άποτον και ολέθριον. Ηράκλειτος, 544-484 π.Χ., Ίων φιλόσοφος
|
| Αταξία | |
| ► |
Λίθοι και πλίνθοι και ξύλα και κέραμοι ατάκτως ερριμμένα ουδέν εστι. Ξενοφών, 430-355 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ιστορικός ερμηνεία: Λίθοι κ.λπ.από μόνα τους δεν κάνουν ένα σπίτι. Χρειάζεται οργάνωση
|
| ► |
Η μεν ευταξία σώζειν δοκεί, η δε αταξία πολλούς ήδη απολώλεκε. Ξενοφών, 430-355 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ιστορικός μτφρ: η μεν τάξη γενικά πιστεύεται ότι σώζει [στη μάχη] ενώ η αταξία πολλούς έχει καταστρέψει.
|
| ► |
Πας όχλος φοβερός. Ξενοφών, 430-355 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ιστορικός
|
| Κατάντια | |
| ► |
Βελισαρίω οβολόν δότε τω στρατηλάτη, ον τύχη μεν εδόξασεν, αποτυφλοί δ’ ο φθόνος. Ιωάννης Τζέτζης, 1110-1180, Βυζαντινός λόγιος
(σύμφωνα με το θρύλο, ο στρατηγός Βελισάριος στο τέλος της ζωής του έπεσε σε δυσμένεια και κατάντησε ζητιάνος) |
| Φτώχεια | |
| ► |
Ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος. Λουκιανός, 120-180 μ.Χ., Σύρος συγγραφέας
(από τους "Νεκρικούς Διαλόγους". Απάντηση προς τον Χάρο που ζητούσε ναύλο για την Αχερουσία) |
| ► |
Πενία τέχνας κατεργάζεται. Θεόκριτος, 3ος π.Χ. αιών, Αρχαίος Έλληνας ποιητής
|
| ► |
Πενία δε σοφίαν έλαχεν. Ευριπίδης, 480-406 π.Χ., Αρχαίος τραγικός μτφρ: της φτώχειας της έλειψε η σοφία
|
| ► |
Ευτελές δείπνον ου ποιεί παροινία. Διογένης, 410-323 π.Χ., Κυνικός φιλόσοφος μτφρ: το φτωχικό δείπνο δεν κάνει τους ανθρώπους να παραφέρονται
|
| ► |
Πένητα φεύγει πας τις εκποδών φίλος. Ευριπίδης, 480-406 π.Χ., Αρχαίος τραγικός μτφρ: ο καθένας αποφεύγει ένα φτωχό φίλο
(από τη «Μήδεια») |
| ► |
Πτωχός πτωχώ φθονέει. Ησίοδος, 7ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής
|
| Καταστροφή | |
| ► |
Ανδρών δ᾿ εκ μεγάλων πόλις όλλυται. Σόλων, 630-560 π.Χ., Αθηναίος νομοθέτης & φιλόσοφος μτφρ: η πόλις καταστρέφεται από τους μεγάλους άντρες
|
| Πείνα | |
| ► |
Σκότω λιμός ξύνοικος. Αισχύλος, 525-456 π.Χ., Αρχαίος τραγικός ποιητής μτφρ: μέσα στο σκοτάδι συνυπάρχει και η πείνα
|
| ► |
Λιμώ γαρ ουδέν εστιν αντειπείν έπος. Μένανδρος, 4ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής μτφρ: στην πείνα δεν μπορείς να πεις αντίθετο λόγο
|
| << Προηγούμενη | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | | 7 | | Δελφικά Παραγγέλματα |
Αν σας ενδιαφέρουν τα αρχαιοπρεπή αποφθέγματα, δείτε επίσης και τα
Λατινικά ρητά , τα Εκκλησιαστικά ρητά καθώς και τις Βυζαντινές ρήσεις.
Πρόσκληση: Ρίξτε μια ματιά και σε έναν άλλο ιστότοπο με ιστορικό θέμα:
► Βυζαντινoν Χρονικoν
 Μοιραστείτε το |
|
| Υποστήριξη |
|
Αν το Γνωμικολογικόν σας άρεσε, και αν θέλετε να στηρίξετε την προσπάθειά μας, μπορείτε να γίνετε χορηγοί μας κάνοντας μια μικρή ΔΩΡΕΑ! Αν μη τι άλλο, είναι μια τεράστια ηθική ανταμοιβή! |
Ευχαριστούμε πολύ! |
| Κορυφή της σελίδας | Αρχική Σελίδα | Κατηγορίες | Συγγραφείς | Contact-us | Site Map |
Δεν απαγορεύεται η αντιγραφή του περιεχομένου της ιστοσελίδας! To σωστό όμως είναι να αναφέρεται πάντα η πηγή.
copyright © 2008-2011: Manolis Papathanassiou