| Αριθμός Αφορισμών: 26 | Αναγνώσεις: 6,832 |
Στίχοι
| Σώπασε κυρά Δέσποινα, μην κλαίεις και μην πολυδακρύζεις. Πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι δικά μας θα ‘ναι. (από τον «Θρήνο της Πόλης» του Ροδίτη λόγιου Εμμανουήλ Γεωργιλλά ή Λιμενίτη) άρεσε σε 105 |
| Γυναίκα που όταν την κοιτάς το βλέμμα χαμηλώνει ζυγιάζει την πραμάτεια σου κάτω απ’ το παντελόνι. (από δημώδες σκωπτικό άσμα) άρεσε σε 77 |
| Βαστάτε Τούρκοι τ’ άλογα, λίγου να ξανασάνω να χαιρετίσω τα βουνά και τις ψηλές ραχούλες, να χαιρετίσω τις πλαγιές, τις δροσερές βρυσούλες. (από το τραγούδι «του Κατσαντώνη») άρεσε σε 59 |
| Από τα μάτια πιάνεται, στα χείλη κατεβαίνει, κι από τα χείλη στην καρδιά ριζώνει και δε βγαίνει. (από το «Εμπάτε αγόρια στο χορό») άρεσε σε 55 |
| Δύναμη που ‘χει η κοπελιά στον αφαλό από κάτω βάζει το φίδι ζωντανό και βγάζει το ψοφάτο. (από δημώδες σκωπτικό) άρεσε σε 33 |
| Για φάτε πιέτε, βρε παιδιά, χαρείτε να χαρούμε τούτο το χρόνο τον καλό, τον άλλο ποιος τον ξέρει για ζούμε, για πεθαίνουμε, για σ’ άλλον κόσμο πάμε. (από το «Οι Ντερτιλήδες») άρεσε σε 32 |
| Ας ερχόσουν κι ας βρεχόσουν κι ας γινόσουνα παπί είχα ρούχα να σ’ αλλάξω, πάπλωμα να σκεπαστείς και κορμί για ν’ αγκαλιάσεις ώσπου να ξημερωθείς. (από το δημοτικό «Ήθελα να ‘ρθω το βράδυ») άρεσε σε 26 |
| Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά ντουφέκια πέφτουν. Μη να σε γάμο ρίχνονται, μη να σε χαροκόπι; (από το τραγούδι «της Δέσπως») άρεσε σε 23 |
| Μαύρη μαυρίλα πλάκωσε, μαύρη σαν καλιακούδα… (από το τραγούδι του Αθ. Διάκου) άρεσε σε 23 |
| Γέρο άντρα μη μου δώσεις, γιατί θα το μετανιώσεις. Γιατί ο γέρος τα εξετάζει: πού ‘ν’ τ’ αλεύρι, πού ‘ν’ τ’ αλάτι, πού ‘ναι η κότα η κατσουλάτη. (από Γαμοτράγουδο) άρεσε σε 22 |
| Κλάψε με, μάνα μ’, κλάψε με τη νύχτα με φεγγάρι και την αυγούλα με δροσιά ώσπου να δύσει ο ήλιος, να βγουν τα ‘λάφια στις βοσκές κι όλες οι ελαφίνες. (από το τραγούδι «Η Λαφίνα») άρεσε σε 18 |
| Τρία πουλάκια κάθονταν στου Διάκου το ταμπούρι. το ‘να τηράει τη Λειβαδιά και τ’ άλλο το Ζητούνι, το τρίτο το καλύτερο μοιρολογάει και λέει. Πολλή μαυρίλα πλάκωσε, μαύρη σαν καλιακούδα. (από το τραγούδι «του Διάκου» σε σχέση με την προετοιμασία για τη μάχη της Αλαμάνας το 1821) άρεσε σε 16 |
| Μη με γελούν τα μάτια μου, να μην εβλέπω θάμα, επερπατεί η αγάπη μου με άλλονε αντάμα ! άρεσε σε 15 |
| Καβάλα παν στην εκκλησιά, καβάλα προσκυνάνε. καβάλα παίρν’ αντίδερο απ’ του παπά το χέρι (από το δημοτικό τραγούδι «Των Κολοκοτρωναίων») άρεσε σε 14 |
| Πάρε Μαριώ τη ρόκα σου, κι έλα στο φράχτη–φράχτη, κι αν σε ρωτήσει η μάνα σου, πες έχασα τ’ αδράχτι. (από το δημοτικό «Πάρε Μαριώ τη ρόκα σου») άρεσε σε 14 |
| Τα σημάδια πίσω να πάτι Στέργιους πισμάνιψι. (από το Θρακιώτικο «Στέργιους πισμάνιψι») άρεσε σε 13 |
| Έλληνες μην κιοτέψετε, Σαν Έλληνες βαστάξετε και σαν Γραικοί σταθείτε. Παιδιά μ’ να νταγιαντίσετε, να γίνετ’ ένα σώμα Να μη χαθεί η πατρίδα μας, την πάρτε στο λαιμό σας. (από το τραγούδι «του Διάκου» για τη μάχη της Αλαμάνας το 1821) άρεσε σε 13 |
| Μη με γελούν τα μάτια μου μην κάνουνε πουλάκια; άρεσε σε 9 |
| Του Κίτσου η μάνα κάθουνταν στην άκρη στο ποτάμι. Με το ποτάμι μάλωνε και το πετροβολούσε. (από το δημοτικό «Του Κίτσου η μάνα») άρεσε σε 4 |
| Τ’ αντρειωμένου τ’ άρματα δεν πρέπει να πουλιώνται, μόν’ πρέπει τους στην εκκλησιά κι εκεί να λειτουργιώνται. Πρέπει να κρέμοντ’ αψηλά σε πύργο αραχνιασμένο, να τρώει η σκουριά το σίδερο κι η γης τον αντρειωμένο… άρεσε σε 4 |
| Σημαίνει κι η Αγια Σοφιά, το μέγα μοναστήρι με τετρακόσια σήμαντρα κι εξήντα δυο καμπάνες. Κάθε καμπάνα και παπάς, κάθε παπάς και διάκος. (από το δημοτικό «Της Αγια-Σοφιάς», γνωστό και ως «Θρήνος της Αλώσεως»). |
| Ο Όλυμπος κι ο Κίσσαβος, τα δυο βουνά μαλώνουν, το ποιο να ρίξει τη βροχή, το ποιο να ρίξει χιόνι. (από το δημοτικό «Ο Όλυμπος κι ο Κίσσαβος») |
| Εγώ είμ’ ο γέρο-Όλυμπος στον κόσμο ξακουσμένος, έχω σαράντα δυο κορφές κι εξήντα δυο βρυσούλες, κάθε κορφή και φλάμπουρο, κάθε κλαδί και κλέφτης. (από το δημοτικό «Ο Όλυμπος κι ο Κίσσαβος») |
| Σαράντα πέντε μάστοροι κι εξήντα μαθητάδες γιοφύρι εθεμέλιωναν στης Άρτας το ποτάμι. Ολημερίς το χτίζανε, το βράδυ εγκρεμιζόταν. (από το δημοτικό «Το Γιοφύρι της Άρτας») |
| Αλίμονο στη μοίρα μας, κρίμα στο ριζικό μας! Τρεις αδελφάδες ήμαστε, κι οι τρεις κακογραμμένες, η μια ‘χτισε το Δούναβη κι η άλλη τον Αφράτη κι εγώ η πλιό στερνότερη της Άρτας το γιοφύρι. (από το δημοτικό «Το Γιοφύρι της Άρτας») |
| Πότε θα γίνει ρεμπελιό να σφάζωμε πασάδες να παίρνουν τα ελληνόπουλα χανούμισσες κυράδες. (από το δημοτικό «Πότε θα γίνει ρεμπελιό») |
