| ◄ προηγούμενη |
| σχετικό Γνωμικό |
| Ο κινηματογράφος είναι μια αθάνατη τέχνη, η πρώτη καινούργια τέχνη μετά την ελληνικη τραγωδία.
Eric Johnston |
| Περιήγηση |
Κινηματογραφικές ατάκες |
Κλασικές και αγαπημένες ατάκες από κινηματογραφικές ταινίες
| Ατάκες από τον ελληνικό κινηματογράφο |
Δεν την χούφτωσες;!!! Θα το μετανιωωώσεις. Χούφτωσ’ την, χούφτωστ’ την!
Δ.Παπαγιαννόπουλος στο «Κάτι Κουρασμένα Παλικάρια» (1967) Μακράν η καλύτερη ατάκα του ελληνικού κινηματογράφου |
Αυτή μέχρι και μουστάκι θα σε βάλει να ξυρίσεις. Να μου το θυμηθείς. Αυτή αν δεν σε κάνει φλώρο, εμένα να μην με λένε Μεμά!
Ο Γιάννης Βογιατζής στις «Θαλασσιές Χάντρες» (1967) Η δεύτερη καλύτερη ατάκα του ελληνικού κινηματογράφου |
Ψηλός, όμορφος, βουτυράτος...Με μια αψηλή, τσιριμπίμ, τσιριμπόμ...
Αθηνόδωρος Προύσαλης στο «Μια Ιταλίδα στην Κυψέλη» (Τσιφόρος, 1968) Η τρίτη καλύτερη ατάκα του ελληνικού κινηματογράφου. H όλη σκηνή είναι απολαυστική. Αυθεντικός Τσιφόρος. |
Ήταν πολλά τα λεφτά, Άρη.
Σπύρος Καλογήρου στον Νίκο Κούρκουλο στη «Λόλα» (1964) |
Οι Γερμανοί ξανάρχονται.
Τίτλος ταινίας του Αλέκου Σακκελάριου με τον Βασίλη Λογοθετίδη (1948) |
Αγάπησα και πόνεσα
Τίτλος ταινίας του 1949 με Ελ.Χατζηαργύρη, Θ.Μορίδη |
Και τσίριο Μανώλης και τσίριο Μανώλης…
O Βασίλης Λογοθετίδης στη «Σάντα Τσικίτα» (1953) |
Είναι φίλοι μας οι Γερμανοί!
Ο ανεπανάληπτος φυσιογνωμικά Δήμος Σταρένιος στο «Οι Γερμανοί Ξανάρχονται» |
Πνεύμα και ηθική!
O Βασίλης Αυλωνίτης στην «Ωραία των Αθηνών» (1954) |
- Θα είσαι φρόνιμος;- Χ ά ρ α κ α ς! O Μ.Φωτόπουλος απαντά στη Γεωργία Βασιλειάδου στην «Ωραία των Αθηνών» |
Στέλλα φύγε, κρατάω μαχαίρι.
Γιώργος Φούντας στη «Στέλλα» (1955) |
Όταν έχεις λεφτά Ανάργυρε μπορείς να αφήσεις τη συνείδησή σου να κοιμάται μόνη της κι εσύ να κοιμάσαι με την καλύτερη ερωμένη.
Γιώργος Πρωτόπαππας προς Λογοθετίδη στην «Κάλπικη Λίρα» (1955) |
Η ανιψιά μου κι εγώ είμαστε πάρα πολύ στενοχωρημένες γι΄ αυτό που συνέβη, κύριε. Είμαστε very very... πώς το λέτε εδώ στην Ελλάδα; Χολοσκασμένες!
Γεωργία Βασιλειάδου στη «Θεία από το Σικάγο» (1957) |
Πρωινό [γεύμα] το λέτε σεις αυτό [στην Αμερική]; Γιατί εμείς εδώ το λέμε βδομαδιάτικο.
Ο Μίμης Φωτόπουλος στο «Ο Φανούρης και το σόι του» (1957) |
Και μετά, θα κάαααθεσαι
Μίμης Φωτόπουλος (φράση-σήμα κατατεθέν του από επιθεωρησιακό νούμερο) |
Βεβαίως, βεβαίως. Του Θεμιστοκλέους, βεβαίως, βεβαίως.
Χρήστος Τσαγανέας στο «Το Ξύλο βγήκε απ’ τον Παράδεισο» (1959) |
Φέρτε μου τη Μαρίνα να τη σκίσω!
Νίκος Ρίζος στο «Ο Κλέαρχος, η Μαρίνα και ο κοντός» (1961) |
Λοιπόν δεν ξέρω αν το προσέξατε, αλλά σήμερα είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα, είμαστε!
Ντίνος Ηλιόπουλος στον «Ατσίδα» (1961) |
Στρίβειν δια του αρραβώνος.
Ο Στέφανος Στρατηγός στον «Ατσίδα» (1961) |
Το χρήμα είν΄ ατμός και φεύγει. Η δόξα είν΄ ατμός και πάει. Ζεις για λίγα χρόνια τη ζωή σου κι ύστερα «Άμωμοι εν οδώ αλληλούια»...
Ο Βέγγος στον «Ατσίδα» (1961) |
Ήταν ψηλός, μετρίου αναστήματος, παχουλός πολύ... προς το αδύνατο, με μια μουστακάρα... να έτσι δα, ένα μουστακάκι...
Νίνος Ηλιόπουλος στο «Ζητείται Ψεύτης» (1961) |
Αμ πως; / Αμ πόις καιΑ σουπή και Τ΄ άκουσες πουλί μου/ Τ΄άκουσες πολί μου Κώστας Χατζηχρήστος σε διάφορες ταινίες |
Αμάρτησα για το παιδί μου
Τίτλος ταινίας του 1963, με Κ.Κακαβά, Ν.Ξανθόπουλο, Άντζελα Ζήλεια |
Δεν είναι βόας, δεν είναι κροταλίας, είναι το φιδάκι ο Διαμαντής.
Από διάφορες παλιές ελληνικές ταινίες |
Ου..ου... μύλος γίνεται στον οργανισμό: Ο κλέψας, του κλέψαντος, τω κλέψαντι, ω παλιοκλέψαντες και παλιοκλεφταρέοι.
Ο Ντίνος Ηλιόπουλος στο «Φωνάζει ο Κλέφτης» |
Δε μου λες; Εσείς [κομπιάζει] εδώ φτιάχνετε ένα που είναι, έτσι όλο σαντιγύ, που έχει από κάτω σοκολάτα.. όχι, από πάνω σοκολάτα... και έχει πάλι το... και είναι όλο [κομπιάζει] μέσα σ΄ ένα γυάλινο μπωλ...
Γιώργος Κωνσταντίνου στο «Χτυποκάρδια στο θρανίο» (1963) («όλα τα λεφτά» είναι στην περιγραφή που προσπαθεί να κάνει χειρονομώντας) |
Οι γυναίκες, Θανάση μου, έτσι είναι: οι νόμιμες τρελαίνονται για την οικονομία και οι παράνομες για τη σπατάλη.
Ο Ντίνος Ηλιόπουλος στο «Ο φίλος μου ο Λευτεράκης»(1963) |
Τι θα το κάνουμε εδώ μέσα, Αμέρικαν μπαρ;
Δ. Παπαγιαννόπουλος στη «Βίλα των Οργίων» (1964) |
Παιδί μου, η ποίηση είναι ποίηση, άμα δεν την καταλαβαίνει κανείς. Άμα την καταλαβαίνουν όλοι δεν είναι ποίηση, είναι τσιφτετέλι. Κατάλαβες;
Ντίνος Ηλιόπουλος στο «Δόλωμα» (1964) |
Σας χαιρέτησα; Δε σας χαιρέτησα! Χαίρετε, τι κάνετε, καλά ευχαριστώ!
Ο Γιάννης Βογιατζής ως Μικές (καταρχήν, ραδιοφωνική ατάκα) |
Σε μένα πούλησες ψεύτικη μάνα ρε;
Ο Νίκος Κούρκουλος, δέρνοντας τον Δ. Μούτσιο, στους «Αδίστακτους» 1965 (Α’ βραβείο ανδρικού ρόλου στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης) |
Εγώ είμαι στρατιωτικός και τα λέω τσεκουράτα...
Ο Σταύρος Ξενίδης στο «Η γυνή να φοβήται τον άνδρα» του Γ.Τζαβέλλα (1965) |
Εγώ, παίρνω το καπελλάκι μου και φεύγω!
Ο Γιώργος Κωνσταντίνου στο «Η γυνή να φοβήται τον άνδρα» του Γ.Τζαβέλλα (1965) |
Βάρδα ρε Καραβάγγο...ειδοποία ρε ότι ξαναπιάνουμε δουλειά...ειδοποία ρε Καραβάγγο!
Ο Κώστας Δούκας, ως μάστορας, στο «Η γυνή να φοβήται τον άνδρα» του Γ.Τζαβέλλα (1965) |
Παθώς και μαθώς.
Ο Γιώργος Τζιφός, ως ταξιτζής, στο «Η γυνή να φοβήται τον άνδρα» του Γ.Τζαβέλλα (1965) Η παροιμιώδης αυτή φράση προέκυψε από την ταινία. Δεν προϋπήρχε. |
Έχω και κότερο. Πάμε μια βόλτα;
Κώστας Βουτσάς στο «Κορίτσια για φίλημα» (1965) |
Οι γυναίκες και οι πολιτικοί, Κωστάκη, πρέπει να προσέχουν πολύ τις περιφέρειές τους!
Ο Λάμπρος Κωνσταντάρας στο «Υπάρχει και φιλότιμο» (ως Μαυρογιαλούρος, 1965) |
Όχι τόσο για μένα, για τη φουκαριάρα τη μάνα μου...
Ο Νίκος Ξανθόπουλος στον «Κατατρεγμένο» (1965) |
Είμαι η Κλεοπάτρα, η υπηρέτρια που ζητήσατε.
Ο Σταύρος Παράβας στο «η Κλεοπάτρα ήταν Αντώνης» (1966) |
Καλέ μου άνθρωπε... και Πελάαατες μου...
Ο Βέγγος σε διάφορες ταινίες του |
Ξέρεις από βέσπα;
Ο Βέγγος στο «Τρελός, Παλαβός και Βέγγος»(1967) |
Καατίνα, σαλαμάκι.
Ο Κώστας Βουτσάς στο «Ο Γόης» (1969) |
Περιπεράστε παρακαλώ.
Η Δέσποινα Στυλιανοπούλου σε διάφορες ταινίες |
Εδώ μέσα γίνονται Σόδομα και Γόμορρα!
Η Σαπφώ Νοταρά στο «Αχ αυτή η γυναίκα μου» (1967) (με τη χαρακτηριστική μπάσα, άγρια φωνή) |
Ναι! Της είπα όσα με είπες, αλλά με είπε χαλβά και πολλά στενοχωρήθηκα... Μαμά, άκου, να με κάνεις κιοφτέδες, πολλούς κιοφτέδες... και κομματάκι χαλβά...
Ο Κώστας Βουτσάς στη «Νύχτα Γάμου» (1967) |
Αα, να΄τα τα πουλάκια μου!
Ο θρυλικός Γκουσγκούνης σε μια από τις τσόντες του |
Τι κάνετε μωρέ; Σταματήστε το κάρβουνο! Όχι άλλο κάρβουνο!
Ο Νίκος Κούρκουλος στο «Ορατότης Μηδέν» (1970) |
Βάστα γερά, θα σπρώξω...
Ο θρυλικός Γκουσγκούνης και πάλι |
Βαγγέλη!
Ο Χρόνης Εξαρχάκος στο «Μια Ελληνίδα στο χαρέμι» (1971) |
Τι τραβάμε κι εμείς οι χορεύτριες…
Λάκης Λαζόπουλος στους «Δέκα Μικρούς Μήτσους» (βασικά είναι τηλεοπτική ατάκα, αλλά δεν πειράζει) |
Εξι χρόνια στο Δημοτικό και έξι στο Γυμνάσιο, δώδεκα, και έξι χρόνια στο Πολυτεχνείο, δεκαοχτώ. Εξι χρόνια στο Λονδίνο, είκοσι τέσσερα, και έξι χρόνια μέχρι να πάω σχολείο, τριάντα. Μέχρι τα τριάντα έξι που είμαι, τα άλλα έξι που πήγανε;
Ο Κώστας Τσάκωνας στο «Μάθε Παιδί μου Γράμματα» του Θ.Μαραγκού (1981) |
|
| Ατάκες από τον ευρωπαϊκό κινηματογράφο |
Δεν πιστεύω ότι θα γινόσουν καλή πιανίστρια. Είσαι υπερβολικά ευαίσθητη και καθόλου πολύπλοκη.
Ο Trevor Howard στη "Σύντομη Συνάντηση" |
Τι θέλω από τη ζωή; Να γίνω αθάνατος και μετά να πεθάνω!
Ο Ζαν-Πωλ Μπελμοντό στο "Με κομμένη την ανάσα" του Γκοντάρ |
Τσίτσιο, το λιμάνι φεύγει!
Ο Φράνκο Φράνκι σε μια από τις κωμωδίες με τον Τσίτσιο |
Πήγαινε και φέρε το βούτυρο…
Ο Μάρλον Μπράντο στο "Τελευταίο ταγκό στο Παρίσι" |
Όταν διαλέγω μουσική, κάνω ό,τι και με τις γυναίκες: το ρισκάρω
Ο Λίνο Βεντούρα στο "La Bonne Annee" του Λελούς |
Ο χρόνος δεν έχει σημασία, μόνο η ζωή μετράει.
Διάλογος από το "Πέμπτο στοιχείο" του Luc Besson |
My name is Bond, James Bond.
Σε όλες τις ταινίες του Τζέημς Μποντ Η πιο χαρακτηριστική ατάκα του παγκόσμιου κινηματογράφου |
|
| Ατάκες από τον αμερικανικό κινηματογράφο (πριν το 1960) |
Πιστόλι είναι αυτό στην τσέπη σου ή η χαρά σου που με βλέπεις;
Η Μέι Γουέστ στο "Δεν είμαι άγγελος". |
Δεν είναι οι άντρες στη ζωή μου που μετράνε. Είναι η ζωή στους άντρες μου. Η Μέι Γουέστ στο "Δεν είμαι άγγελος". |
Όταν με αποκαλείς έτσι, να χαμογελάς.
Ο Γκάρυ Κούπερ στο "The Virginian", το αρχέτυπο των γουέστερν. |
Όταν είμαι καλή, είμαι πολύ-πολύ καλή. Όταν είμαι κακιά, είμαι καλύτερη.
Η Μέι Γουέστ στο "Δεν είμαι άγγελος". |
Ένα πρωί, σκότωσα έναν ελέφαντα με τις πιτζάμες μου. Πώς μπόρεσε και φόρεσε τις πιτζάμες μου, δεν το γνωρίζω.
Ο Γκρούτσο Μαρξ στο "Animal Crackers" (1930) |
Δεν ξέρω τι είναι, αλλά είμαι εναντίον του.
Ο Γκρινιάρης από τη "Χιονάτη" της Ντίσνεϋ |
Χρειάστηκαν περισσότεροι από ένας άντρες για να μου αλλάξουν το όνομα σε "Σαγκάη Λίλι".
Η Μάρλεν Ντήτριχ στην "Κυρία της Σαγκάης" |
Στοιχειώδες, αγαπητέ μου Γουάτσον.
Από τις "Περιπέτειες του Σέρλοκ Χολμς" (1939) (Στα βιβλία του Κόναν Ντόυλ δεν υπάρχει η φράση.) |
Αύριο θα είναι μια άλλη μέρα.
Από το "Όσα παίρνει ο άνεμος" |
Ειλικρινά αγαπητή μου, δεν δίνω δεκάρα.
Κλαρκ Γκαίημπλ στο "Όσα παίρνει ο άνεμος" |
Τοτό, έχω την εντύπωση ότι δεν είμαστε πια στο Κάνσας.
Η Τζούντυ Γκάρλαντ στο "Μάγο του Οζ" |
Απ’ όλα τα μαγαζιά του κόσμου, μπήκε στο δικό μου μαγαζί
Χάμφρεϋ Μπόγκαρντ στην "Καζαμπλάνκα" |
Πάντα θα έχουμε το Παρίσι.
Η Ίγκριντ Μπέργκμαν στην "Καζαμπλάνκα" |
Παίξ΄ το πάλι Σαμ
Χάμφρεϋ Μπόγκαρντ στην "Καζαμπλάνκα" |
Γεννήθηκα όταν με φίλησες. Πέθανα όταν με παράτησες. Έζησα για λίγες βδομάδες, όσο με αγάπησες.
Χάμφρεϋ Μπόγκαρντ στην "Καζαμπλάνκα" |
Λουί, νομίζω ότι αυτή είναι η αρχή μιας ωραίας φιλίας.
Χάμφρεϋ Μπόγκαρντ στην "Καζαμπλάνκα" |
Θα ‘θελα πολύ να σε φιλήσω, αλλά μόλις λούστηκα.
Η Μπέτυ Ντέηβις στο "Cabin in Cotton" |
Είναι από το υλικό που είναι φτιαγμένα τα όνειρα.
Χάμφρεϋ Μπόγκαρτ στο "Γεράκι της Μάλτας" (Αρχική προέλευση από την "Τρικυμία" του Σαίξπηρ) |
Δέστε τις ζώνες σας. Θα είναι μια ανώμαλη νύχτα.
Η Μπέτυ Ντέιβις στο "Όλα γύρω από την Εύα" (σ.σ: το "bumpy night" πώς αλλιώς μεταφράζεται;) |
Πάντα βασιζόμουν στην καλοσύνη των ξένων.
Η Μπλανς Ντυμπουά (Βίβιαν Λη) στο "Λεωφορείον ο πόθος" |
Έχει κανείς ένα σπίρτο;
Λωρήν Μπακώλ στο "Το have and to hαve not" |
Τα ωραία μέρη δεν σημαίνουν τίποτα. Γέμισε τη ζωή σου με ανθρώπους. Έτσι θα βρεις την ευτυχία.
O Ralph Richardson στην "Έξοδο" του Όττο Πρέμινγκερ |
|
| Ατάκες απότον αμερικανικό κινηματογράφο (μετά το 1960) |
Έχω να σου πω μόνο μια λέξη παιδί μου: Πλαστικά.
O Murray Hamilton ως κ.Ρόμπινσον στον "Πρωτάρη" |
Κυρία Ρόμπινσον, προσπαθείτε να με αποπλανήσετε, έτσι δεν είναι;
Ο Ντάστιν Χόφμαν στον "Πρωτάρη" |
Θα τους κάνω μια προσφορά που δεν μπορούν να αρνηθούν.
Αλ Πατσίνο στον "Νονό" |
Εμπρός, φτιάξε μου τη μέρα.
Ο Κλιντ Ήστγουντ στο "Επιθεωρητής Κάλαχαν" |
Καλά θα κάνεις να αναρωτηθείς: «αισθάνομαι τυχερός;». Λοιπόν, αλήτη, αισθάνεσαι;
Ο Κλιντ Ήστγουντ στο "Επιθεωρητής Κάλαχαν" |
Θα χρειαστείς μεγαλύτερη βάρκα…
O Roy Schneider από "Τα σαγόνια του καρχαρία" |
Ακολούθησε τα λεφτά.
Το βαθύ λαρύγγι στο "Όλοι οι άνθρωποι του Προέδρου" |
Μ΄ αρέσει η μυρωδιά των Ναπάλμ το πρωί. Μυρίζουν νίκη.
Ο Ρόμπερτ Ντυβάλ στο "Αποκάλυψη τώρα" |
Ποτέ μη μου λες τις πιθανότητες.
Χάρισον Φορντ (ως Χαν Σόλο) στον "Πόλεμο των Άστρων" |
Μην επιτίθεστε στον αυνανισμό. Είναι σεξ με κάποιον που αγαπάμε.
Ο Γούντυ Άλλεν στον "Νευρικό εραστή" |
ΕΤ, τηλεφώνησε σπίτι.
Από το "Στενές επαφές τρίτου τύπου" |
Υπάρχει μόνο ένας νόμος: Κάν΄ το πρώτος, κάν΄ το μόνος σου και συνέχισε να το κάνεις.
Ο Αλ Πατσίνο στο "Σημαδεμένο" |
Δεν είμαι κακιά, απλώς με σχεδίασαν έτσι.
Από το «Ποιος παγίδεψε τον Ρότζερ Ράμπιτ» |
Έι, εγώ γεννήθηκα έτοιμος.
Kurt Russel στο "Χαμός στην Chinatown" |
Hasta la vista baby!
Ο Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ στον "Εξολοθρευτή" |
Ποτέ μην εμπιστεύεσαι έναν πνευματικό δάσκαλο που δεν ξέρει να χορεύει.
Ο Mr. Miyagi (A. Morita) στο "Karate Kid" |
Ένας απογραφέας προσπάθησε κάποτε να με δοκιμάσει. Έφαγα το συκώτι του με λίγη φάβα κι ένα καλό κιάντι. Φρσρλουπ.
Άντονυ Χόπκινς στη "Σιωπή των Αμνών" |
Βασικές αρχές, Κλαρίς. Απλότητα. Διάβασε Μάρκο Αυρήλιο. Για κάθε πράγμα να ρωτάς: Τι είναι αυτό καθεαυτό; Ποια είναι η φύση του; Τι κάνει ακριβώς αυτός ο άνθρωπος που ψάχνεις;
Άντονυ Χόπκινς στη "Σιωπή των Αμνών" |
Πραγματικά θα ‘θελα να κουβεντιάζαμε κι άλλο, αλλά έχω έναν παλιό φίλο για δείπνο...
Άντονυ Χόπκινς στη "Σιωπή των Αμνών" |
Θες να σε λατρεύουν; Πήγαινε στην Ινδία και κάνε «μουου».
Ο Τζων Τορτούρο στο "Quiz Show" (1994) |
Εξήντα τέσσερις χιλιάδες δολλάρια για μια ερώτηση! Ελπίζω να σε ρώτησαν για το νόημα της ζωής.
Ο Πωλ Σκόφιλντ στο "Quiz Show" (1994) |
Η μαμά πάντα έλεγε ότι η ζωή είναι σαν ένα κουτί σοκολατάκια. Ποτέ δεν ξέρεις τι θα σου τύχει.
Ο Τομ Χανκς στο "Φόρεστ Γκαμπ" |
Βλέπω νεκρούς ανθρώπους.
Από την "Έκτη αίσθηση" |
Νeo, αργά ή γρήγορα θα καταλάβεις πως υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο να ξέρεις το μονοπάτι και να βαδίζεις στο μονοπάτι.
Από το "Matrix I" (1999) |
Αν πάρεις το μπλε χάπι, η ιστορία τελειώνει, ξυπνάς στο κρεβάτι σου και μπορείς να πιστέψεις ό,τι θες. Αν πάρεις το κόκκινο χάπι, μένεις στη Χώρα των Θαυμάτων, και σου δείχνω εγώ πόσο βαθιά πάει η λαγότρυπα.
Ο Morpheus προς τον Neo από το "Matrix I" (1999) |
Μην προσπαθείς να λυγίσεις το κουτάλι. Αυτό είναι αδύνατο. Αντί γι’ αυτό, προσπάθησε μόνο να καταλάβεις ότι δεν υπάρχει κουτάλι.
Ο Morpheus προς τον Neo από το "Matrix I" (1999) |
Θέλεις την αλήθεια; Δεν μπορεί να χειριστείς την αλήθεια εσύ!
Τζακ Νίκολσον στο "Λίγοι καλοί άνδρες" |
Στο Άπειρο...Κι ακόμα παραπέρα!
Ο Buzz Lightyear στο "Toy Story" |
[Όταν γράφω για μια γυναίκα]…σκέφτομαι έναν άντρα και μετά αφαιρώ οξυδέρκεια και λογική.
Ο Τζακ Νίκολσον στο "Καλύτερα δε γίνεται" (1997) (η απάντηση του πρωταγωνιστή -και μισάνθρωπου συγγραφέα- στην ερώτηση πώς αποδίδει τόσο καλά τους γυναικείους χαρακτήρες του) |
Ελευθερία είναι να μη χρειάζεται ποτέ να ζητάς συγγνώμην.
O Αλ Πατσίνο στην ταινία του Σίντεϋ Λούμετ "ο Δικηγόρος του Διαβόλου" |
Τρία πράγματα να ξέρεις για τα γηρατειά παιδί μου: πρώτον, ποτέ μην προσπερνάς μια τουαλέτα, δεύτερον ποτέ μην αφήνεις μια στύση να πάει χαμένη και, τρίτον, ποτέ μην εμπιστεύεσαι μια πορδή.
Ο Τζακ Νίκολσον στην ταινία "The bucket list" (2007)
|
Δεν την χούφτωσες;!!! Θα το μετανιωωώσεις. Χούφτωσ’ την, χούφτωστ’ την!
Αυτή μέχρι και μουστάκι θα σε βάλει να ξυρίσεις. Να μου το θυμηθείς. Αυτή αν δεν σε κάνει φλώρο, εμένα να μην με λένε Μεμά!
Ψηλός, όμορφος, βουτυράτος...Με μια αψηλή, τσιριμπίμ, τσιριμπόμ...
Ήταν πολλά τα λεφτά, Άρη.
Οι Γερμανοί ξανάρχονται.
Αγάπησα και πόνεσα
Είναι φίλοι μας οι Γερμανοί!
Πνεύμα και ηθική!
- Θα είσαι φρόνιμος;
Στέλλα φύγε, κρατάω μαχαίρι.
Όταν έχεις λεφτά Ανάργυρε μπορείς να αφήσεις τη συνείδησή σου να κοιμάται μόνη της κι εσύ να κοιμάσαι με την καλύτερη ερωμένη.
Η ανιψιά μου κι εγώ είμαστε πάρα πολύ στενοχωρημένες γι΄ αυτό που συνέβη, κύριε. Είμαστε very very... πώς το λέτε εδώ στην Ελλάδα; Χολοσκασμένες!
Βεβαίως, βεβαίως. Του Θεμιστοκλέους, βεβαίως, βεβαίως.
Φέρτε μου τη Μαρίνα να τη σκίσω!
Λοιπόν δεν ξέρω αν το προσέξατε, αλλά σήμερα είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα, είμαστε!
Στρίβειν δια του αρραβώνος.
Το χρήμα είν΄ ατμός και φεύγει. Η δόξα είν΄ ατμός και πάει. Ζεις για λίγα χρόνια τη ζωή σου κι ύστερα «Άμωμοι εν οδώ αλληλούια»...
Αμ πως; / Αμ πόις και
Αμάρτησα για το παιδί μου
Δε μου λες; Εσείς [κομπιάζει] εδώ φτιάχνετε ένα που είναι, έτσι όλο σαντιγύ, που έχει από κάτω σοκολάτα.. όχι, από πάνω σοκολάτα... και έχει πάλι το... και είναι όλο [κομπιάζει] μέσα σ΄ ένα γυάλινο μπωλ...
Σε μένα πούλησες ψεύτικη μάνα ρε;
Εγώ είμαι στρατιωτικός και τα λέω τσεκουράτα...
Βάρδα ρε Καραβάγγο...ειδοποία ρε ότι ξαναπιάνουμε δουλειά...ειδοποία ρε Καραβάγγο!
Παθώς και μαθώς.
Έχω και κότερο. Πάμε μια βόλτα;
Οι γυναίκες και οι πολιτικοί, Κωστάκη, πρέπει να προσέχουν πολύ τις περιφέρειές τους!
Όχι τόσο για μένα, για τη φουκαριάρα τη μάνα μου...
Είμαι η Κλεοπάτρα, η υπηρέτρια που ζητήσατε.
Περιπεράστε παρακαλώ.
Εδώ μέσα γίνονται Σόδομα και Γόμορρα!
Αα, να΄τα τα πουλάκια μου!
Βαγγέλη!
Τι τραβάμε κι εμείς οι χορεύτριες…
Εξι χρόνια στο Δημοτικό και έξι στο Γυμνάσιο, δώδεκα, και έξι χρόνια στο Πολυτεχνείο, δεκαοχτώ. Εξι χρόνια στο Λονδίνο, είκοσι τέσσερα, και έξι χρόνια μέχρι να πάω σχολείο, τριάντα. Μέχρι τα τριάντα έξι που είμαι, τα άλλα έξι που πήγανε;
Δεν πιστεύω ότι θα γινόσουν καλή πιανίστρια. Είσαι υπερβολικά ευαίσθητη και καθόλου πολύπλοκη.
Τι θέλω από τη ζωή; Να γίνω αθάνατος και μετά να πεθάνω!
Τσίτσιο, το λιμάνι φεύγει!
Πήγαινε και φέρε το βούτυρο…
Όταν διαλέγω μουσική, κάνω ό,τι και με τις γυναίκες: το ρισκάρω
Ο χρόνος δεν έχει σημασία, μόνο η ζωή μετράει.
My name is Bond, James Bond.
Πιστόλι είναι αυτό στην τσέπη σου ή η χαρά σου που με βλέπεις;
Όταν με αποκαλείς έτσι, να χαμογελάς.
Ένα πρωί, σκότωσα έναν ελέφαντα με τις πιτζάμες μου. Πώς μπόρεσε και φόρεσε τις πιτζάμες μου, δεν το γνωρίζω.
Δεν ξέρω τι είναι, αλλά είμαι εναντίον του.
Χρειάστηκαν περισσότεροι από ένας άντρες για να μου αλλάξουν το όνομα σε "Σαγκάη Λίλι".
Στοιχειώδες, αγαπητέ μου Γουάτσον.
Αύριο θα είναι μια άλλη μέρα.
Ειλικρινά αγαπητή μου, δεν δίνω δεκάρα.
Τοτό, έχω την εντύπωση ότι δεν είμαστε πια στο Κάνσας.
Απ’ όλα τα μαγαζιά του κόσμου, μπήκε στο δικό μου μαγαζί
Πάντα θα έχουμε το Παρίσι.
Θα ‘θελα πολύ να σε φιλήσω, αλλά μόλις λούστηκα.
Πάντα βασιζόμουν στην καλοσύνη των ξένων.
Έχει κανείς ένα σπίρτο;
Τα ωραία μέρη δεν σημαίνουν τίποτα. Γέμισε τη ζωή σου με ανθρώπους. Έτσι θα βρεις την ευτυχία.
Έχω να σου πω μόνο μια λέξη παιδί μου: Πλαστικά.
Κυρία Ρόμπινσον, προσπαθείτε να με αποπλανήσετε, έτσι δεν είναι;
Θα τους κάνω μια προσφορά που δεν μπορούν να αρνηθούν.
Εμπρός, φτιάξε μου τη μέρα.
Θα χρειαστείς μεγαλύτερη βάρκα…
Ακολούθησε τα λεφτά.
Μ΄ αρέσει η μυρωδιά των Ναπάλμ το πρωί. Μυρίζουν νίκη.
Ποτέ μη μου λες τις πιθανότητες.
Μην επιτίθεστε στον αυνανισμό. Είναι σεξ με κάποιον που αγαπάμε.
ΕΤ, τηλεφώνησε σπίτι.
Υπάρχει μόνο ένας νόμος: Κάν΄ το πρώτος, κάν΄ το μόνος σου και συνέχισε να το κάνεις.
Δεν είμαι κακιά, απλώς με σχεδίασαν έτσι.
Έι, εγώ γεννήθηκα έτοιμος.
Hasta la vista baby!
Ποτέ μην εμπιστεύεσαι έναν πνευματικό δάσκαλο που δεν ξέρει να χορεύει.
Ένας απογραφέας προσπάθησε κάποτε να με δοκιμάσει. Έφαγα το συκώτι του με λίγη φάβα κι ένα καλό κιάντι. Φρσρλουπ.
Θες να σε λατρεύουν; Πήγαινε στην Ινδία και κάνε «μουου».
Εξήντα τέσσερις χιλιάδες δολλάρια για μια ερώτηση! Ελπίζω να σε ρώτησαν για το νόημα της ζωής.
Η μαμά πάντα έλεγε ότι η ζωή είναι σαν ένα κουτί σοκολατάκια. Ποτέ δεν ξέρεις τι θα σου τύχει.
Βλέπω νεκρούς ανθρώπους.
Νeo, αργά ή γρήγορα θα καταλάβεις πως υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο να ξέρεις το μονοπάτι και να βαδίζεις στο μονοπάτι.
Αν πάρεις το μπλε χάπι, η ιστορία τελειώνει, ξυπνάς στο κρεβάτι σου και μπορείς να πιστέψεις ό,τι θες. Αν πάρεις το κόκκινο χάπι, μένεις στη Χώρα των Θαυμάτων, και σου δείχνω εγώ πόσο βαθιά πάει η λαγότρυπα.
Θέλεις την αλήθεια; Δεν μπορεί να χειριστείς την αλήθεια εσύ!
Στο Άπειρο...Κι ακόμα παραπέρα!
Ελευθερία είναι να μη χρειάζεται ποτέ να ζητάς συγγνώμην.

