Τουρκικές παροιμίες
- Κι εσύ Αγάς, κι εγώ Αγάς· την αγελάδα ποιος θα την αρμέξει;
- Όποιος ψάχνει για φίλους χωρίς κανένα ελάττωμα, μένει χωρίς φίλους.
- ο καντάρ παρά, ό κανταρ μπογιά (όσα καντάρια λεφτά, τόσα καντάρια μπογιά)
- Ο ανόητος υμνεί τη γυναίκα του, ο σοφός το σκύλο του.
- Κλάνει ο ιμάμης, χέζονται οι πιστοί.
- Τον σφάζουν τον κόκκορα που λαλεί πριν την ώρα του.
- Ανάθεσε κάτι σε έναν τεμπέλη και θα σου δώσει συμβουλές.
- Ο σκύλος που θα σε δαγκώσει δεν σου δείχνει τα δόντια του.
- Του πλούσιου, ακόμα και τα κοκόρια του γεννάνε.
- Αν τολμάς κλέψε τον μιναρέ, αλλά πρώτα βρες σακούλι να τον κρύψεις.
- Του ψεύτη το σπίτι καίγεται, αλλά κανένας δεν τον πιστεύει.
- Όποιος πάει στο χαμάμ ιδρώνει.
- Κι ο κόρακας τα παιδιά του αετόπουλα τα βλέπει.
- Ο νερόμυλος δεν δουλεύει με νερό από στάμνες.
- Τα γεράματα φέρνουν μασκαραλίκια.
- Ο μουσαφίρης δεν τρώει ό,τι θέλει, αλλά ό,τι του προσφέρουν.
- Βαριά κάτσε, σβέλτα σήκω.
- Καλό να είναι κι ας είναι λίγο.
- Για βροχή που πέρασε, μην κρατάς ομπρέλα.
- Άλλος δε βρίσκει γέφυρα να περάσει, άλλος δε βρίσκει νερό να πιει.
- Απ’ το χαζό φίλο, κάλλιο σοφός εχθρός.
- Αυτός που κουβαλάει το νερό θα σπάσει και τη στάμνα.
- Για όποιον μ’ αγαπά, σκλάβος. Για όποιον με μισεί, σατράπης.
- Δεν πουλάς, δεν αγοράζεις, στο παζάρι τι ζητάς;
- Δυο αηδόνια στο ίδιο κλαδί δεν κάθονται.
- Είπαν στο ράφτη «ξεκουράσου», όρθιος σηκώθηκε.
- Επειδή βρήκαμε νερό, δεν πιάσαμε και ψάρια
- Ζήτα μου παράδες να μας πιάσουν οι κρυάδες.
- Η αρρώστια με την οκά έρχεται, με το δράμι φεύγει.
- Η γάτα κάθεται ήσυχα μέχρι να δει ποντίκι.
- Η ζημιά και το κέρδος είναι αδέρφια.
- Η κλεψιά από ένα αυγό αρχίζει, η πουτανιά από ένα φιλί.
- Η μαλακιά φτυσιά λερώνει τα γένεια.
- Η οκά όπου κι αν πας, τετρακόσια δράμια έχει.
- Η τρύπα μεγάλη, το μπάλωμα μικρό.
- Η ψυχή απ΄το στόμα έρχεται κι απ΄ το στόμα φεύγει.
- Η ψυχή μόνο με ψυχή μετριέται.
- Κάθε σφάλμα κι ένα δίδαγμα.
- Και χίλια να ξέρεις, όποιον ξέρει ένα, να τον ακούς.
- Κάλλιο τσομπάνος χωρίς χρέος, παρά πασάς χωρίς παράδες.
- Εκεί που δεν θα βρεις να φας, να μην πεις ότι πεινάς.
- Κουράστηκε ο πασάς, τέλειωσε ο καυγάς.
- Λύκος που τριγυρίζει, δεν μένει πεινασμένος.
- Μάτι μου κοίτα, χέρι μου πιάσε.
- Μάζεψε ο Καραγκιόζης τον μπερντέ του.
- Με τα λόγια δε σαλπάρει το καράβι.
- Με τον φίλο φάε-πιες, αλισβερίσι μην κάνεις.
- Μην κοιτάς την ομορφιά του, το χούι του κοίτα.
- Ο γερασμένος λύκος ρεζίλι των σκυλιών.
- Ο ένας χατζής, ο άλλος χατζής, ποιος θα γίνει μπογιατζής;
- Ο φοβιτσιάρης έμπορας ούτε ζημιά κάνει ούτε κέρδος φέρνει.
- Όποιος φτιάχνει τα κανάτια, πίνει το νερό απ’ τη γλάστρα.
- Ο κόσμος δεν έχει ντροπή, έχει συμφέρον.
- Όπου αρχίζει ο μάγειρας, τελειώνει ο χασάπης.
- Ό,τι βγήκε από αυγό, πάλι αυγό θα βγάλει.
- Σε όποιον λέει «αμάν», σπαθί δεν του ταιριάζει.
- Σπίτι χωρίς καβγάδες, γάμος χωρίς νταούλια.
- Σήμερα μπροστάντζα, αύριο βερεσέ.
- Συμβουλές δίνουν πολλοί, ψωμί όμως λίγοι.
- Τι θα ταΐσεις να σκέφτεσαι, όχι τι θα φας.
- Της Παρασκευής μαντάτο, από την Πέμπτη ακούγεται.
- Της νοικοκυράς ο άντρας από τα βρακιά του φαίνεται.
- Για τ’ άγριο άλογο, το καμτσίκι δεν φτάνει.
- Το αίμα όχι με άιμα, με νερό το ξεπλένουν.
- Όπου μπόλικο πράμα, εκεί πολλά σκατά.
- Το παιδί ό,τι έφαγε, χαλάλι. Ό,τι φόρεσε, χαράμι.
- Το περίσσιο πάει χαράμι.
- Το ποντίκι ξέρει από ποια τρύπα θα βγει.
- Του ανθρώπου το καλό από το αλισβερίσι φαίνεται.
- Ώσπου να βγάλει το ‘να βρακί, κατουράει τ’ άλλο.
- Ο άνθρωπος εκεί που γεννιέται δεν κάθεται, εκεί που χορταίνει κάθεται.
- Το άλογό σου σα φίλο να το ταΐζεις, σαν εχθρό να το καβαλάς.
- Και χίλια άλογα να ‘χεις, στον κατήφορο κατέβα. Και ένα άλογο να ‘χεις, στον ανήφορο ανέβα.
- Του Οβριού το φαΐ φα’ το, σπίτι του μην πλαγιάσεις. Στου Ρωμιού το σπίτι πλάγιασε, το φαΐ του μη το φας.
- Κάθε πράγμα είναι καλό όταν είναι καινούριο, ο φίλος και το κρασί είναι καλύτερα όταν παλιώσουν.
- Ανεξάρτητα από το πόσο μακριά έχεις πάει προς την λανθασμένη κατεύθυνση, γύρνα πίσω.
- Σε λένε «γενναιόδωρο» για να σου φάνε τα λεφτά, σε λένε «γενναίο» για να σε βάλουν να σκοτωθείς.
|